Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 października 2014 r., sygn. akt I OZ 745/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Sędzia NSA Jolanta Rajewska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I OZ 745/14 oddalające zażalenie A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 126/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy
Sprawa
w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I OZ 745/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt II SA/Ke 126/14 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skarżąca, pomimo wezwania Sądu I instancji do nadesłania wypełnionego urzędowego formularza PPF, nie złożyła wniosku w formie przewidzianej przepisami prawa. W tej sytuacji pozostawienie wniosku bez rozpoznania było zasadne. Jednocześnie NSA pouczył, że wniosek o przyznanie prawa pomocy może zostać złożony w całym toku postępowania z tym, że należy go sporządzić we wskazanej przepisami formie.

Na powyższe postanowienie A. S. pismem z dnia 8 października 2014 r. wniosła zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt I OZ 745/14 jest niedopuszczalne.

Stosownie do treści art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Taki przypadek zachodzi między innymi wówczas, gdy od danego orzeczenia nie jest w ogóle przewidziany środek odwoławczy.

Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych - takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie - są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Od orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługują natomiast żadne środki odwoławcze. Z tych też względów orzeczenia te są ostateczne, tzn. nie podlegają one zaskarżeniu i stają się prawomocne z chwilą ich wydania.

Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 września 2014 r. jako niedopuszczalne podlega zatem odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 12 września 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.