Postanowienie NSA z 25 lutego 2020 r., I OZ 75/20

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] sp. z o.o. w W. i T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lipca 2019 r. sygn. akt IV SAB/Wa 6/19 o odrzuceniu skargi [...] sp. z o.o. w W. i T. K. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wszczęcia postępowania

Sprawa

w sprawie usunięcia nieprawidłowości w ewidencji ZUS i ustalenia stanu faktycznego ubezpieczeń społecznych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Tamara Dziełakowska przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 2 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] sp. z o.o. w W. i T. K. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia nieprawidłowości w ewidencji ZUS i ustalenia stanu faktycznego ubezpieczeń społecznych.

Odrzucając powyższą skargę, Sąd pierwszej instancji wskazał, że była ona drugą wniesioną przez T. K. i Spółkę na bezczynność Prezesa ZUS w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia nieprawidłowości w ewidencji ZUS. Pierwszą skarżący złożyli 12 października 2018 r. bezpośrednio do Sądu. Zarejestrowano ją po przekazaniu przez organ w dniu 6 maja 2019 r. do Sądu pod sygn. akt IV SAB/Wa 406/19. Sprawa jest aktualnie w toku. Pomiędzy niniejszą sprawą, a powyższą niewątpliwie zachodzi przedmiotowa i podmiotowa tożsamość, a więc nie jest dopuszczalne dalsze prowadzenie niniejszego postępowania.

Ponadto, zgodnie z zarządzeniem z 3 stycznia 2019 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania Spółki, tj. odpisu KRS. Wezwanie to doręczono 18 marca 2019 r., ale Spółka nie nadesłała brakującego dokumentu.

Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na wstępie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 4 oraz § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła strona skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niezasadne.

Odnośnie pierwszej podstawy odrzucenia skargi, stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.: "sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona". W przedmiotowej skardze z 18 listopada 2018 r. zaskarżono bezczynność Prezesa ZUS w sprawie zaniechania wszczęcia postępowania w sprawie nieprawidłowości w ewidencjach czterech oddziałów ZUS oraz zawarto żądanie zobowiązania Prezesa ZUS do wszczęcia postępowania administracyjnego celem ustalenia stanu faktycznego zadeklarowanych i uiszczonych składek na ubezpieczenia społeczne skarżącego, jego żony oraz pracowników. Jak podkreślono w skardze, "prócz poprzedniego żądania wszczęcia postępowania administracyjnego, co jest przedmiotem skargi na bezczynność, ponawiam żądanie zawarte w moim wniosku z 08.11.2018 roku oraz w uzupełnieniu i doprecyzowaniu wniosków w skardze w myśl art. 233 kpa w zw. z art. 61 par. 1 (...)". Jak słusznie zatem przyjął Sąd pierwszej instancji niniejsza skarga jest tożsama z wcześniej wniesioną skargą z 12 października 2018 r. skarżącego jako osoby fizycznej i jako reprezentującej Spółkę w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia nieprawidłowości w ewidencji ZUS, w której również skarżący wniósł m.in. o zobowiązanie Prezesa ZUS-u do wszczęcia postępowania administracyjnego celem ustalenia stanu faktycznego zadeklarowanych i uiszczonych składek na ubezpieczenie społeczne skarżącego i zatrudnionych pracowników. Tym samym, składając skargę w tym samym przedmiocie, tj. bezczynności organu w zakresie wszczęcia postępowania w sprawie usunięcia nieprawidłowości w ewidencji ZUS, wystąpiła przesłanka z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., tj. sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami "jest w toku". To z kolei skutkowało odrzuceniem każdej następnej skargi, w tym niniejszej.

Odnośnie natomiast drugiej podstawy odrzucenia skargi, stwierdzić trzeba, że zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. "(j)eżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej". Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Takim przepisem jest przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. c P.p.s.a. wprowadzający wymóg, by pierwsze pismo strony w sprawie zawierało numer z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział żadnych prawnych możliwości uzupełnienia braków formalnych żadnych pism procesowych przez sąd, a przepisy art. 46 § 2 pkt 1 lit. c, art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. Tym samym, skoro Spółka została prawidłowo wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie numeru KRS i pouczona o skutkach niedochowania terminu, niewykonanie wezwania w terminie siedmiodniowym prawidłowo spowodowało odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, wobec ziszczenia się obu podstaw do z art. 58 § 1 pkt 3 i 4 P.p.s.a. zaistniały podstawy do odrzucenia skargi wniesionej przez oba ww. podmioty.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu rozpoznawanego zażalenia.