Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącego na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie naliczania kapitału początkowego. Na to postanowienie skarżący wywiódł zażalenie, po rozpoznaniu którego, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r. odrzucił to zażalenie z powodu nieuzupełnienia jego braków, (k. 43).
Pismem z dnia 29 sierpnia 2016 r. (wniesionym wraz z innymi zażaleniami w dniu 21 listopada 2016 r.) skarżący wniósł – ponownie – zażalenie na "postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2016 r. o odrzuceniu skargi na bezczynność ZUS w Wałbrzychu w przedmiocie naliczania kapitału początkowego".
Pozostałe zażalenie (na postanowienie WSA z dnia 3 listopada 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia) zostało zadekretowane jako wniesione w terminie i po uzupełnieniu jego braków, zarządzono jego przekazanie do NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. o sygn. akt III SAB/Wr 11/16 odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Z akt sprawy bezspornie wynika, iż skarżący pismem datowanym na 29 sierpnia 2016 r., aczkolwiek nadanym dopiero w dniu 21 listopada 2016 r. wywiódł (ponownie) zażalenie na postanowienie wskazanego Sądu z dnia 25 lipca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, które to postanowienie zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 24 sierpnia 2016 r. Tym samym skarżący przekroczył bezspornie siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł T. K..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Jak prawidłowo wyjaśnił Sąd pierwszej instancji, zażalenie T.K. wniesione zostało z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Termin do wniesienia zażalenia wynosi siedem dni od doręczenia postanowienia/zarządzenia (art. 194 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W złożonym zażaleniu T.K. nie podważył tej okoliczności, uznać ją zatem należy za niesporną i determinującą wydane postanowienie.
Z powyższych względów zaskarżone postanowienie uznać wypada za odpowiadające prawu, wobec czego wniesione zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 cytowanej ustawy.