Postanowienie NSA z 8 października 2010 r., I OZ 752/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wójta Gminy K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 49/10 wymierzające Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 300 złotych

Sprawa

w sprawie z wniosku W. S. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w przedmiocie wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Maria Wiśniewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 49/10 na wniosek W. S. wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 300 złotych za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawy w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz zasądził na rzecz W. S. od Wójta Gminy K. kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że W. S. wystąpił o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. za nieprzekazanie Sądowi skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto wniósł o zwrot kosztów postępowania.

W odpowiedzi na wniosek Wójt Gminy K. wniósł o jego oddalenie, wskazując, że obowiązek przekazania skargi do Sądu wypełnił w dniu [...] czerwca 2010 r.

Sąd stwierdził, że ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania biegu sprawie ze skargi w zakresie dostępu do informacji publicznej, skracając przewidziany w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") termin do 15 dni. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Wójt Gminy K. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy z uchybieniem piętnastodniowego terminu. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania wniosku W. S. z dnia [...] kwietnia 2010 r. wpłynęła bowiem do organu w dniu [...] maja 2010 r., natomiast została przekazana Sądowi dopiero [...] czerwca 2010 r., a zatem z uchybieniem terminu o 23 dni. Podnoszone przez organ okoliczności, że wnioski i skargi W. S. sparaliżowały pracę urzędu, zmuszając do poszukiwania archiwalnych dokumentacji oraz nieprecyzyjny charakter wniosków skarżącego, nie mogły - zdaniem Sądu - stanowić okoliczności usprawiedliwiających takie opóźnienie. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek W. S. za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 złotych, wskazując, że uchybienie terminowi do przekazania przedstawionych dokumentów narusza gwarancyjny charakter normy art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Wójt Gminy K. wniósł o jego uchylenie, ponadto zarzucił naruszenie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 2 P.p.s.a. polegające na błędnym przyjęciu, że do wymierzenia grzywny wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Wskazał również na naruszenie art. 141 § 4 P.p.s.a. wobec całkowitego braku okoliczności, w jakich znalazł się organ w zakresie oceny przez Sąd przyczyn przesłania odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy i skargą w terminie późniejszym od wyznaczonego przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem sprawy. W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi. Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco - represyjny. Wymierzenie jej uzależnione jest od łącznego zaistnienia dwóch warunków, tj. złożenia przez skarżącego wniosku oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że biorąc pod uwagę, iż skarga W. S. została wniesiona do organu w dniu [...] maja 2010 r., natomiast organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy dopiero w dniu [...] czerwca 2010 r., a więc ze znacznym uchybieniem 15 - dniowego terminu przewidzianego dla spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, prawidłowo Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, iż spełnione zostały przesłanki wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.

Należy podkreślić, że dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., lecz z uchybieniem terminu przez organ, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 wskazał, że skoro z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będącym przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. W rezultacie przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 P.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności. Oznacza to, że nie przestanie on istnieć w przypadku przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy z uchybieniem ustawowego terminu.

W związku z powyższym wskazać należy, że wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny był w pełni uzasadniony. Sąd pierwszej instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu w niniejszej sprawie wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a. warunkującą wymierzenie grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast to, jakie przyczyny spowodowały jej nieprzekazanie, pozostaje bez znaczenia dla oceny niewykonania samego obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., może mieć jedynie wpływ na jej wysokość, bowiem zadaniem grzywny nie jest tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej, lecz także represyjnej. Wobec faktu, że nie ma wątpliwości, iż organ nie przekazał w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt spraw do Sądu, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wymierzył mu grzywnę.

Również wysokość grzywny ustalona przez Sąd pierwszej instancji jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku przesłania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od jej otrzymania i została prawidłowo wyliczona zgodnie z art. 154 § 6 P.p.s.a. w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.