Postanowienie NSA z 11 września 2013 r., I OZ 754/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 lipca 2013 r. sygnatura akt II SA/Sz 546/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Rektora Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie z dnia [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia:

Skład

Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska

Sentencja

1. uchylić zaskarżone postanowienie i przyznać A.A. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie z wpisu od skargi,
2. sprostować z urzędu postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w ten sposób, iż na jego pierwszej stronie, w wierszu trzecim od góry, w miejsce daty 26 lipca 2012 r. wpisać datę 26 lipca 2013 r.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił A.A. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący oświadczył, że uzyskuje dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w kwocie 1476,78 zł, a łączny dochód w jego pięcioosobowej rodzinie wynosi ok. 3831 zł. Z oświadczenia skarżącego wynika, iż koszty utrzymania rodziny wynoszą około 850 zł miesięcznie. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie stanowiły przesłanki przyznania stronie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., nie wskazywały bowiem na niemożność poniesienia przez nią jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zażalenie na to postanowienie wniósł A.A., wnosząc o przyznanie mu prawa pomocy i podkreślając swoją trudną sytuację materialną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym, którego przyznania domagał się A.A., może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co wynika z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący uzyskuje stały miesięczny dochód – z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż łączny dochód rodziny skarżącego wynosi około 3800 zł miesięcznie. Rodzina skarżącego składa się jednak aż z pięciu osób, zatem w przeliczeniu na osobę dochód ten nie jest wysoki. Tym samym nie można przyjąć, aby skarżący nie mógł być uznany za podmiot, wobec którego mogło będzie mieć zastosowanie częściowego chociażby zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sytuacja materialna i rodzinna strony pozwala na stwierdzenie, że spełnia on warunki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym (o co wnosi on w swoim zażaleniu) obejmującym zwolnienie go od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Na obecnym etapie postępowania nie ma potrzeby, aby skarżący korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zatem wniosek w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Oczywista omyłka pisarska polegająca na wskazaniu błędnej daty posiedzenia niejawnego, na którym wydane zostało zaskarżone postanowienie, sprostowana została na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 powołanej ustawy.