Postanowienie NSA z 10 sierpnia 2018 r., I OZ 754/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. akt II SAB/Wa 346/17 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 346/17

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2017 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Sikorska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 20 grudnia 2017 r.

W uzasadnieniu wskazał, że powyższym wyrokiem, wydanym po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, Sąd ten oddalił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji. Pismem z 9 stycznia 2018 r. skarżący wniósł o uzupełnienie wyroku o "zakres nierozpoznany". Sąd I instancji, biorąc pod uwagę art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), "p.p.s.a.", stwierdził, że wyrok z dnia 20 grudnia 2017 r. jest kompletny i zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Podnoszone przez skarżącego zarzuty stanowią merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym się nie zgadza, a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może być dodatkowym środkiem zaskarżenia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. J., wskazując, że Sąd I instancji skargę oddalił, ale nie wskazał czy w całości czy części. Takie rozstrzygnięcie zdaniem skarżącego jest niezgodne z art. 151 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

K. J. w swoim wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. stwierdził, że orzeczeniem tym Sąd rozpoznał "niedookreślony wniosek z dnia [...] kwietnia 2017 r." i dlatego wnosi o jego uzupełnienie "o zakres nierozpoznany, albowiem w tej dacie wniósł skargę na nierozpoznanie i niezałatwienie jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2017 r.". Z kolei w zażaleniu na postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku skarżący wskazywał, że orzeczenie to nie zawiera rozstrzygnięcia o całości skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew stanowisku skarżącego, wydany wyrok jest kompletny i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, w związku z czym nie było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. W świetle powyższego Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący poprzez wniosek o uzupełnienie orzeczenia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie orzeczenia, co jest niedopuszczalne w tym trybie i możliwe jest jedynie poprzez zaskarżenie wyroku w drodze skargi kasacyjnej. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające uzupełnienie wyroku. Powoływane w zażaleniu orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego nie znajduje odniesienia do realiów niniejszej sprawy.

Rację ma skarżący, że w przypadku uwzględnienia skargi w części sąd powinien w pozostałym zakresie ją oddalić, jednakże taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 346/17 oddalił w całości skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji, co wynika z rozstrzygnięcia zawartego w sentencji wyroku - "oddala skargę".

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.