Postanowienie NSA z 8 października 2010 r., I OZ 757/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 47/10 wymierzające Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywnę w wysokości 3.000 złotych

Sprawa

w sprawie z wniosku W. S. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność tego organu w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Maria Wiśniewska przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 47/10 na wniosek W. S. wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. grzywnę w wysokości 3.000 złotych.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że W. S. wystąpił w dniu [...] czerwca 2010 r. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a. tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jego skargi z dnia [...] maja 2010 r. na bezczynność tego organu w rozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Sąd stwierdził, że ustawodawca w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) zwiększył gwarancje procesowe nadania szybszego biegu sprawie ze skargi w zakresie dostępu do informacji publicznej, skracając przewidziany w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) termin do 15 dni.

Organ odpowiedzi na przedmiotowy wniosek nie złożył, jedynie pismem z dnia [...] lipca 2010 r. skierowanym do W. S. i przesłanym do wiadomości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, potwierdził fakt nieprzekazania do Sądu skargi z dnia [...] maja 2010 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

W niniejszej sprawie, skarga W. S. wniesiona na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r. wpłynęła do organu w dniu [...] maja 2010 r., jednak organ nie przekazał jej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy.

Sąd stwierdził, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., ma charakter dyscyplinująco – represyjny, do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazując na powyższe Sąd uznał wniosek W. S. za uzasadniony i na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w wysokości 3.000 złotych, mając w szczególności na uwadze okoliczność dotychczasowego nieprzekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych oraz stosunkowo długi okres nieprzekazania tych dokumentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przy wyliczaniu kwoty grzywny wskazał, na podstawie art. 154 § 6 P.p.s.a. i przyjął, że jednokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009 r., M.P. Nr 7, poz.

67. wyniosła 3.102,96 zł.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wniósł, jak wynika z treści zażalenia, o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu zażalenia organ przyznał, że pismem z dnia [...] lipca 2010 r. udzielił odpowiedzi na wniosek W. S. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Z uwagi jednak na wielość pism i skarg W. S. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] maja 2010 r. została przez organ przeoczona i z tych względów nie przekazano jej do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem sprawy. W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej termin na przekazanie akt i odpowiedzi na skargę, jak prawidłowo wskazał sąd pierwszej instancji, wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi (art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 wymienionej ustawy, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny leżące po stronie organu. Natomiast wymierzając grzywnę sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powyższe okoliczności miał na względzie, jednak "przeoczenie skargi", na które w zażaleniu powołuje się organ, nie może skutkować odstępstwem od orzekania o wymierzeniu grzywny, gdyż jest to działanie zawinione przez organ. Wielość pism skarżącego składanych do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. też nie usprawiedliwia zaniedbań organu w wykonywaniu jego obowiązków procesowych przewidzianych w art. 54 § 2 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarga W. S. została wniesiona do organu w dniu [...] maja 2010 r. i do chwili wydania zaskarżonego postanowienia nie została przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji doszedł do przekonania, iż spełnione zostały przesłanki wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. i wymierzył ją w wysokości odpowiedniej do zaniedbań określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Zażalenie organu nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, zatem zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. środka przewidzianego w art. 55 § 1 P.p.s.a., który ma spełniać funkcję dyscyplinującą, represyjną i prewencyjną, jest w pełni uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.