Postanowienie NSA z 11 września 2013 r., I OZ 759/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Po 104/13 o odrzuceniu zażalenia K. K. na postanowienie z dnia 13 czerwca 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 104/13

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Po 104/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 178 oraz 194 § 4 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 czerwca 2013 r. odrzucające skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Po 104/13.

W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego bądź doradcę podatkowego, lub inne osoby wymienione w art. 175 p.p.s.a. Sąd doręczając postanowienie pouczył stronę o środkach zaskarżenia i wymogach z tym związanych. Ponieważ przedmiotowe zażalenie nie było sporządzone przez żadną z tych osób, jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu (art. 178 p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł K. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio. Obowiązek ustanowiony powołanym przepisem ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że żadne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Prawidłowo zatem Sąd I instancji uznał, że wniesione przez stronę skarżącą zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 p.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 13 czerwca 2013 r. sporządził i podpisał osobiście K. K., nie legitymując się przy tym uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., czym naruszył obowiązek wynikający z przywołanego na wstępie art. 194 § 4 p.p.s.a.

Mimo pouczenia o powyższym obowiązku przy doręczeniu odpisu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 czerwca 2013 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i orzekł jak na wstępie z mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.