Postanowienie NSA z 17 września 2013 r., I OZ 761/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 17 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1835/12 odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1835/12 odmówił przyznania P. K. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi tego skarżącego na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu podkreślono, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie Sądu I instancji wnioskodawca powyższych okoliczności nie wykazał, bowiem - mimo wezwania z dnia 20 maja 2013 r. - nie przedłożył koniecznych do oceny jego sytuacji materialnej dokumentów wskazujących z jakich źródeł żona skarżącego czerpie dochody, aktualnego dokumentu ujawniającego dochody uzyskiwane przez skarżącego i jego żonę; wyciągów ze wszystkich posiadanych przez skarżącego i jego żonę rachunków bankowych i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne - z ostatnich trzech miesięcy wraz z historią dokonanych na rachunkach operacji oraz odpisów wszystkich zeznań podatkowych skarżącego i jego żony z ostatnich dwóch lat.

Tym samym nie było możliwe przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. K. podnosząc, że z wynajmowanych lokali nie osiąga nawet dochodu pozwalającego na bieżące regulowanie opłat czynszowych i z tego tytułu posiada zaległości na kwotę ok. 3000 zł. Dochody osiągane przez jego małżonkę, która prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, uzależnione są od ilości przepracowanych godzin, a od uzyskanej kwoty odliczyć należy ubezpieczenie społeczne i podatki. W zażaleniu podniesiono także argumenty merytoryczne odnoszące się do zaskarżonego postanowienia, dołączając kserokopie: wypisu z rejestru gruntów z dnia 30 listopada 2011 r. działki nr [...] położonej w Tomaszowie Mazowieckim w obrębie [...] oraz postanowienia Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 19 lutego 2001 r. stwierdzającego nabycie własności tej nieruchomości przez zasiedzenie przez Skarb Państwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Sąd wydaje orzeczenie w tej sprawie mając na uwadze okoliczności podane w oświadczeniu strony zawartym we wniosku, o którym mowa w art. 252 p.p.s.a. W razie zaś, gdy oświadczenie to jest zdaniem Sądu niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych strony, wnioskodawca jest zobowiązany złożyć na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe.

Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez niego wnioskowanym. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że niedopełnienie w całości lub w części obowiązku złożenia przez stronę dodatkowego oświadczenia uzasadnia oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 marca 2012 r., sygn. I OZ 189/12 i z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. I OZ 987/11).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając wniosek P. K. o przyznanie prawa pomocy powziął wątpliwość, o której mowa w art. 255 p.p.s.a. i wezwał skarżącego do przedłożenia określonych dokumentów, które miały być uzupełnieniem oświadczenia odnośnie stanu majątkowego. Skarżący uczynił zadość wezwaniu Sądu jedynie w części, zasadnie zatem Sąd I instancji w sytuacji, gdy skarżący, pomimo wezwania Sądu, nie przedstawił wyjaśnień i dokumentów, które pozwoliłyby na dokładną analizę jego sytuacji materialnej uznał, że wniosek nie może być uwzględniony.

Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie zawiera argumentów, które mogłyby podważyć jego prawidłowość, natomiast przedstawione przy zażaleniu kserokopie dokumentów nie mają związku z przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżonym postanowieniem.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 p.p.s.a.