Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 770/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi L.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie odmowy wydania prawa jazdy kat. A, odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz zwrócił skarżącemu kwotę 200 zł tytułem opłaconego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że mimo braku winy strony w uchybieniu terminowi, nie zostały spełnione pozostałe przesłanki dające podstawy do uwzględnienia wniosku. W ocenie Sądu, z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu wynika, że skarżący o niezawinionej przyczynie nieuiszczenia wpisu, którą bezsprzecznie był błędnie wskazany numer rachunku bankowego sądu, dowiedział się w dniu 19 grudnia 2013 r. w wyniku rozmowy telefonicznej z sekretariatem sądu. Skoro zatem w tym dniu ustała przyczyna niemożności uiszczenia wpisu, skarżący miał już bowiem świadomość co do faktu, że numer rachunku bankowego sądu podany w wezwaniu jest błędny, Sąd uznał, iż to od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.) oraz dokonania czynności, której nie dokonano w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). W okolicznościach przedmiotowej sprawy termin powyższy upłynął z dniem 27 grudnia 2013 r. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 18 marca 2014 r. (data stempla pocztowego), zaś uiszczenia wpisu dokonał w dniu 16 kwietnia 2014 r. Z porównania tych dat wynika dodatkowo, że skarżący nie dochował także wymogu określonego w art. 87 § 4 P.p.s.a. i nie dokonał uiszczenia wpisu równocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu, czyniąc to dopiero po wezwaniu o przedłożenie dokumentu potwierdzającego fakt dokonania przelewu środków tytułem wpisu od skargi.
W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, skarżący nie dochował należytej staranności w zabezpieczeniu swych interesów w postępowaniu sądowym, bowiem mimo tego, że miał świadomość skutków procesowych nieuiszczenia wpisu (zarówno w wezwaniu z dnia 11 grudnia 2013 r., jak i we wcześniejszym wezwaniu z dnia 16 lipca 2013 r. wskazany był rygor odrzucenia skargi) nie podjął po dniu 19 grudnia 2013 r. działań prowadzących do skutecznego uiszczenia wpisu, zwlekając z wnioskiem o przywrócenie terminu do czasu otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, a z uiszczeniem wpisu – do wezwania o przedłożenie dokumentującego uiszczenie wpisu potwierdzenia bankowego.
Nadto Sąd wskazał, że skarżący miał możliwość prostego ustalenia prawidłowego numeru rachunku bankowego sądu po ustaleniu jego wadliwości w dniu 19 grudnia 2013 r., bowiem błędne w tym zakresie wezwanie z dnia 11 grudnia 2013 r. odsyłało wprost do pierwotnego wezwania z dnia 16 lipca 2013 r., w którym rachunek bankowy sądu został wskazany prawidłowo.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że wszystkie przedstawione wyżej okoliczności prowadzą do konkluzji, iż wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie może zostać uwzględniony ze względu na naruszenie przepisów art. 87 § 1 i art. 87 § 4 P.p.s.a.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że z uwagi na podanie wadliwego numeru konta bankowego w wezwaniu do zapłaty z dnia 11 grudnia 2013 r. nie uiścił w terminie wymaganego wpisu. Podał także, że ani telefonicznie ani korespondencyjnie nie udzielono mu informacji co do poprawnego rachunku bankowego sądu oraz nie udzielono informacji, czy wpłata tytułem wpisu wpłynęła na konto. Dalej skarżący wskazał, że o nieuzupełnieniu braku fiskalnego skargi skarżący dowiedział się dopiero z postanowienia z dnia 30 stycznia 2014 r., które otrzymał w dniu 12 marca 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniesione zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Na skutek wniesionego zażalenia kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego zostało poddane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2014 r. wydane w przedmiocie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Kwestię uchybienia i przywrócenia terminu regulują przepisy rozdziału 6 – art. 85-89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Z przepisów tych wynika, że przystępując do oceny wniosku o przywrócenie terminu sąd winien sprawdzić, czy w sprawie zostały spełnione warunki formalne, a następnie przejść do oceny przesłanek materialnych. Zatem w pierwszej kolejności sąd winien ustalić, czy doszło do uchybienia terminu, przywrócenia którego domaga się strona, czy wniosek nie jest obarczony brakami formalnymi, a następnie, czy wniosek został złożony w terminie oraz czy z mocy ustawy jest dopuszczalny. W przypadku bowiem gdy wniosek jest spóźniony, bądź z innych przyczyn niedopuszczalny, to na mocy art. 88 P.p.s.a. winien zostać odrzucony. Natomiast w sytuacji gdy zostanie stwierdzone, że wniosek został złożony w terminie i jest dopuszczalny, to sąd winien przystąpić do merytorycznej jego oceny na podstawie art. 86 P.p.s.a.
W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wskazał, że strona bez własnej winy uchybiła terminowi, ale w sprawie nie zostały spełnione pozostałe przesłanki dające podstawę do uwzględnienia wniosku. Dalej Sąd podniósł, że w jego ocenie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu już po upływie terminu wskazanego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Z tym ostatnim stanowiskiem Sądu nie można się zgodzić.
Przepis art. 87 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że w wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi wystosowanym w wyniku zarządzenia z dnia 10 grudnia 2013 r. wskazano wadliwy numer konta Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na który skarżący miał uiścić wymagany wpis. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 16 grudnia 2013 r. Jak podaje skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w dniu 19 grudnia 2013 r. podjął próbę uiszczenia żądanej kwoty, poprzez dokonanie przelewu drogą elektroniczną, na wskazany w wezwaniu z dnia 11 grudnia 2013 r. numer konta, ale operacja została odrzucona. W związku z powyższym skontaktował się z sekretariatem sądu, a następnie jeszcze raz podjął próbę uiszczenia na rachunek sądu wymaganej kwoty. Jak wskazuje, transakcji tej system nie odrzucił. Dalej skarżący wskazał, że o tym, iż nie uiścił wymaganej opłaty od skargi dowiedział się dopiero w dniu 12 marca 2014r., tj. w dniu otrzymania postanowienia z dnia 30 stycznia 2014 r. o odrzuceniu jego skargi w niniejszej sprawie właśnie z powodu nieuzupełnienia braku fiskalnego. Zaś wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został złożony w dniu 18 marca 2014 r.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należy liczyć od dnia 12 marca 2014 r., albowiem to w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. Do tego dnia skarżący mógł być przekonany, że wpis uiścił, skoro "ponownej próby komputer nie odrzucił (cyt. k. 82), a próba dokonania przelewu drogą elektroniczną została wykonana - wedle oświadczenia skarżącego - w dniu 19 grudnia 2013 r., a więc w terminie otwartym do uzupełnienia braku. Zatem, w okolicznościach tej sprawy, twierdzenie Sądu pierwszej instancji, iż termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 27 grudnia 2013 r., bo w dniu 19 grudnia 2013 r. w rozmowie telefonicznej z sekretariatem sądu skarżący dowiedział się, że podany w wezwaniu numer rachunku bankowego jest błędny, nie zasługuje na aprobatę. Zatem przyjąć należy, że skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w ustawowym terminie.
Skoro Sąd pierwszej instancji podkreślił jednoznacznie w motywach swego rozstrzygnięcia, iż skarżący uchybił terminowi do uiszczenia opłaty bez swojej winy, a jak wyżej wskazano, wniosek o przywrócenie terminu został złożony zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a., to uznać należy, iż kwestionowane rozstrzygnięcie narusza prawo. W tej sytuacji zaskarżone postanowienie należało uchylić i przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu od skargi.
Dlatego, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.