Postanowienie NSA z 10 sierpnia 2018 r., I OZ 762/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi K. J. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OZ 301/18 o oddaleniu zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1413/17 odmawiające uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1413/17

Sprawa

w sprawie ze skargi K. J. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na zażalenie postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rudnicka przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OZ 301/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 1413/17 o odmowie uwzględnienia wniosku o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2017 r., odrzucającego skargę.

Pismem z dnia 21 maja 2018 r. skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2018 r. Jako przesłankę wznowienia wskazał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej "P.p.s.a."), tj. w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 871/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyjaśniając, że ostatnio w sprawie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2018 r. oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 9 stycznia 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Skarga o wznowienie jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 276 P.p.s.a., do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem I instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej również rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 P.p.s.a.). Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.), a także Prezesa Prokuratorii Generalnej. Zatem skarga o wznowienie postępowania powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia (art. 178 P.p.s.a.). W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 P.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1121, Teza 6 do art. 276 i powołane tam orzecznictwo). W niniejszej sprawie skarga o wznowienie postępowania została sporządzona osobiście przez skarżącego. Nie spełnia ona zatem kryterium określonego w art. 175 P.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarżący nie wykazał, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.