Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 maja 2011 r. adresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu D.W. i M.W. wnieśli o wyłączenie od orzekania z urzędu wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie z ich skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Zarządzeniem z dnia 31 maja 2011 r. wezwano skarżących do uzupełnienia wniosku o wyłączenie sędziów zgodnie z art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) poprzez podanie przyczyny wyłączenia sędziego, wskazanie z imienia i nazwiska konkretnego sędziego (sędziów), których dotyczy podana przyczyna oraz uprawdopodobnienie istnienia podanej przyczyny- w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania..
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 578/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek D.W. i M.W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wskazując, że skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie Sądu w kwestii określenia personaliów konkretnych sędziów i nie podali przyczyn wyłączenia co do każdego z nich, zatem na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D.W.i M.W..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
- 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
- 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;
- 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
- 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
- 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
- 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie
- 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 wskazanej ustawy.
Zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.
W przedmiotowej sprawie skarżący byli wzywani przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu o wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich sędziów, których dotyczy wniosek oraz odniesienie się do każdego z nich i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia oraz zostali prawidłowo pouczeni o skutkach nieprzedłożenia takiego wyjaśnienia w terminie. Pomimo tego jednak skarżący nie zastosowali się do zarządzenia Sądu, nie wskazali żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Wobec powyższego, stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżących z dnia 23 maja 2011 r. nie narusza prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania zarządzenia przez Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 lipca 2011 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżących co do meritum sprawy nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.