Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 7 grudnia 2016 r. o odmowie przyznania W.K. prawa pomocy.
W dniu 17 lutego 2017 r. W.K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie kwestionując stanowisko Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 23 stycznia 2017 r. Wskazał bowiem, że na postanowienie z dnia 23 stycznia 2017 r. zażalenie nie przysługuje. Doręczając skarżącemu postanowienie z dnia 23 stycznia 2017 r. poinformowano go, że zażalenie na to postanowienie nie przysługuje. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł W.K. Zaznaczył w nim, że postanowienie zamyka mu drogę sądową.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zaskarżalne są postanowienia określone w art. 194 § 1 pkt 1-10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. dalej: p.p.s.a.) oraz inne postanowienia wówczas, gdy ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tak przewiduje. Żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości zażalenia postanowienia Sądu utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, co wyjaśnił Sąd pierwszej instancji. Zgodnie z art. 78 Konstytucji zachowane zostaje prawo strony do dwuinstancyjnego postępowania, a nadto przyjęte rozwiązanie realizuje prawo do uzyskania ostatecznego rozstrzygnięcia w ramach realizacji prawa do sądu.
Z powyższych względów nie budzi najmniejszych wątpliwości, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, zatem zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.