Postanowienie NSA z 8 października 2008 r., I OZ 769/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 2151/07 o odmowie wstrzymania wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska, przeniesienia i mianowania na stanowisko służbowe postanawia:

Skład

Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz

Sentencja

uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 stycznia 2008 r. i przekazał sprawę - w zakresie wniosku E. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] w przedmiocie zwolnienia skarżącej z zajmowanego stanowiska, przeniesienia i mianowania na stanowisko służbowe - do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał sprawę w tym samym składzie i wydał w dniu 31 lipca 2008 r. postanowienie (sygn. akt II SA/Wa 2151/07), którym odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie E. B. podtrzymała dotychczasową argumentację, że wykonanie rozkazu o zwolnieniu, przeniesieniu i mianowaniu na nowe stanowisko służbowe spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, nastąpi bowiem wbrew zaleceniom lekarza psychiatry ograniczenia skarżącej kontaktu z osobami uzależnionymi od alkoholu.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej "P.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Odpowiednie stosowanie przepisów uzasadnia pominięcie jedynie tych postanowień ustawy regulującej postępowanie kasacyjne, których stosowanie byłoby bezprzedmiotowe z uwagi na cel i funkcję postępowania zażaleniowego albo wprost sprzeczne z przepisami regulującymi to postępowania. Brak jest podstaw, by w postępowaniu zażaleniowym nie stosować przepisów o skardze kasacyjnej powodujących nieważność postępowania, gdy skład orzekający był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy (art. 183 § 2 pkt 4 P.p.s.a.). Nie można również odmówić odpowiedniego stosowania reguły, by sąd, któremu sprawę przekazano na skutek uwzględnienia skargi kasacyjnej, rozpoznał sprawę w innym składzie (art. 185 § 2 P.p.s.a.). Postanowienia ustawy dotyczące postępowania zażaleniowego nie zawierają bowiem odmiennej regulacji, ani też nie pozwalają wyprowadzić wniosku o bezprzedmiotowości powołanych przepisów o skardze kasacyjnej.

Zasada zawarta w art. 185 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że w razie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, sąd rozpoznaje ją w innym składzie, podlega na podstawie art. 197 § 2 powołanej ustawy pełnemu, bez żadnych modyfikacji, stosowaniu w postępowaniu zażaleniowym. Zasada ta oznacza, że Sąd I instancji, zawsze w innym składzie, powinien rozpoznać sprawę w takim zakresie, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając zażalenie uchyla sprawę do ponownego rozpoznania. Należy w związku z tym zauważyć, że wniosek E. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji był przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dwukrotnie: w dniu 25 stycznia 2008 r., a następnie, po uchyleniu powyższego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny, także w dniu 31 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznawał każdorazowo wniosek skarżącej w tym samym składzie.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.