Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA z 21 października 2014 r., I OZ 769/14

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·21 października 2014 r.

Powołane przepisy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 kwietnia 2014 r. sygn. akt IV SO/Gl 43/13 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu wniosku z dnia 8 listopada 2013 r. bez rozpoznania
Sprawa
w sprawie z wniosku Z. R. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu ze skargi Z. R. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy [...] w przedmiocie przekazania skargi postanawia: oddalić zażalenie
Skład
Sędzia NSA Jolanta Rajewska przewodniczący

Uzasadnienie

Z. R. wnioskiem z dnia 23 lipca 2013 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Pismem z dnia 25 pażdziernika 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał Z. R. do uzupełnienia braków formalnych powyższego wniosku, poprzez wskazanie imion i nazwisk sędziów, których wniosek dotyczy, jak również przez wskazanie i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia odnoszących się do każdego z sędziów, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W odpowiedzi na to wezwanie wnioskiem z dnia 8 listopada 2013 r. Z. R. wystąpił o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 28 listopada 2013 r., sygn. akt IV SO/Gl 43/13 wezwał Z. R. - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku z dnia 8 listopada 2013 r. bez rozpoznania - do uzupełnienia braków tego wniosku poprzez wskazanie imion i nazwisk wszystkich sędziów, których dotyczy wniosek oraz podanie i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia odnoszących się do każdego sędziego, którego wnioskodawca domaga się wyłączenia. Wezwanie to Z. R. otrzymał w dniu 3 grudnia 2013 r.

W piśmie z dnia 5 grudnia 2013 r. Z. R. stwierdził, że zna jedynie nazwiska 24 sędziów, którzy rozpoznawali jego sprawy. Ponadto za bezcelowe uznał wskazywanie imion i nazwisk sędziów. Jednocześnie odmówił ujawnienia "jakichkolwiek osobistych wycieczek w stosunku do każdego z nich, bo one nie istnieją", gdyż nie utrzymuje kontaktu z sędziami. Wyłączenia sędziów domaga się natomiast z innych powodów niż zawarte w art. 18 i 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek Z. R. z dnia 8 listopada 2013 r. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że pomimo wezwania o uzupełnienie braków powyższego wniosku z dnia 8 listopada 2013 r., Z. R. nie wskazał imion i nazwisk sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, których wniosek dotyczy oraz nie podał i nie uprawdopodobnił przyczyn odnoszących się do każdego z nich. Nieuzupełnienie braków i niewskazanie sędziów, których wniosek dotyczy, czyni niemożliwym rozpoznanie tego pisma procesowego. Nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzą w ogóle przesłanki wyłączenia sędziów określone w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym czy istnieją okoliczności, które w odniesieniu do konkretnej osoby mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Z tych względów, wobec nieuzupełnienia braków wniosku z dnia 8 listopada 2013 r. o wyłączenie sędziów, należało, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Zarządzenie to zostało doręczone Z. R. w dniu 29 stycznia 2014 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia zażalenia.

W dniu 4 lutego 2014 r. Z. R. złożył w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zażalenie na zarządzenie WSA w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2014 r., które w dniu 6 lutego 2014 r. zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie. W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił, że zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, ze zarządzenie z dnia 9 stycznia 2014 r. zostało doręczone Z. R. w dniu 29 stycznia 2014 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to zarządzenie upływał z dniem 5 lutego 2014 r. Zażalenie zostało złożone w dniu 4 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który przekazał je do sądu właściwego dopiero w dniu 6 lutego 2014 r. Termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany jeżeli pismo procesowe wpłynie w tym czasie do sądu właściwego. Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania tego pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Zatem za faktyczną datę wniesienia zażalenia należy przyjąć dzień 6 lutego 2014 r. W takiej sytuacji zażalenie należało uznać za wniesione po terminie.

Od powyższego postanowienia Z. R. wniósł zażalenie, kwestionując jego prawidłowość.

Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Uchybienie temu terminowi skutkuje odrzuceniem zażalenia.

Z akt sprawy wynika, że zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2014 r. zostało doręczone Z. R. w dniu 29 stycznia 2014 r. Termin do wniesienia zażalenia, stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a. upływał zatem w dniu 5 lutego 2014 r., podczas gdy dopiero w dniu 6 lutego 2014 r. zostało ono nadane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Podkreślić należy, że środki odwoławcze wnosi się bezpośrednio do sądu prowadzącego sprawę. Tym samym pismo wniesione do niewłaściwego sądu uznaje się za wniesione do sądu właściwego dopiero z chwilą jego skierowania do tego sądu. Ponieważ Z. R. zażalenie na powyższe zarządzenie złożył w dniu 4 litego 2014 r. w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który w dniu 6 lutego przekazał do WSA w Gliwicach, to tym samym ponosi ryzyko nieterminowego przekazania go do sądu właściwego. Z powyższych względów uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zasadnie odrzucił zażalenie jako wniesione po terminie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.