Postanowienie NSA z 18 września 2019 r., I OZ 770/19

Sąd

P O S T A N O W I E N I E Dnia 18 września 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2019 r. sygn. akt II SO/Wa 9/19 oddalające wniosek W.G. o wymierzenie grzywny Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz kompletnych akt administracyjnych

Sprawa

sprawy postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Maciej Dybowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 maja 2019 r. sygn. akt II SO/Wa 9/19 (dalej postanowienie z 10 maja 2019 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek W.G. (dalej skarżący) o wymierzenie grzywny Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz kompletnych akt administracyjnych sprawy.

Sąd I instancji podniósł, że pismem z 20 lutego 2019 r. W.G. wniósł do WSA w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezesowi Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej organ lub Prezes UODO) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej ppsa), w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa, za nieprzekazanie do Sądu skargi z 16 stycznia 2019 r. na bezczynność Prezesa UODO w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego z 30 lipca 2018 r. [k. 2 akt II SO/Wa 9/19].

W odpowiedzi na wniosek Prezes UODO wniósł o jego odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga wpłynęła do organu 16 stycznia 2019 r. Prezes UODO zauważył, że 12 lutego 2019 r. przekazał skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przez jej nadanie w placówce pocztowej Urząd Pocztowy [...]. Dnia 18 lutego 2019 r. przesyłkę odebrano w biurze podawczym WSA w Warszawie [k. 11-14 akt II SO/Wa 9/19].

Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.

Stosownie do art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 ppsa). Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 ppsa).

Z art. 55 § 1 ppsa wynika, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa, a orzeczenie sądu ma charakter uznaniowy, bowiem ustawodawca przewidział, że sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Powyższe oznacza, że sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi, zwłaszcza przy skróconym ustawowo terminie jej przekazania.

Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie Prezes UODO nie uchybił wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. Skoro skargę na bezczynność organu skarżący skierował do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu 16 stycznia 2019 r. i organ otrzymał tę skargę w tym dniu [k. 2 akt II SAB/Wa 103/19], organ ten obowiązany był najpóźniej do 15 lutego 2019 r. przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Prezes UODO niniejszy obowiązek przekazania skargi zrealizował wysyłając 12 lutego 2019 r. skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Skarga z 16 stycznia 2019 r. wpłynęła do Sądu 18 "stycznia" [winno być "lutego"] 2019 r. i została zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Wa 103/19 [k.13, 16 akt II SAB/Wa 103/19].

Powyższe oznacza, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca uchybienie terminowi przekazania skargi do sądu.

Mając na uwadze, że obowiązki wynikające z art. 54 § 2 ppsa zostały przez organ wykonane, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia przedmiotowego wniosku strony skarżącej i wymierzenia organowi grzywny. W konsekwencji, Sąd I instancji - na podstawie art. 55 § 1 ppsa - orzekł, jak w sentencji postanowienia (k.17-18 akt II SO/Wa 9/19).

Zażalenie na postanowienie z 27 maja 2019 r. wywiódł W.G., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie: 1. prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ppsa polegającą na mylnym przyjęciu, że przekazane akt nie stanowi naruszenia terminu;

2. prawa procesowego - art. 141 § 4 ppsa.

Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości; uwzględnienie w całości wniosku skarżącego lub (jako roszczenie alternatywne) przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania; zasądzenie zwrotu przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania (art. 200 ppsa), a w przypadku dyspozycji Sądu wymagających poniesienia dodatkowych kosztów przez skarżącego - zwrotu tych kosztów w wysokości wynikającej z przedstawionych Sądowi rachunków (art. 224 ppsa; k. 25-27 akt II SO/Wa 9/19).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Niezasadny był zarzut naruszenia art. 55 § 1 ppsa w zw. z art. 54 § 2 ppsa.

W rozpoznawanej sprawie organ otrzymał skargę 16 stycznia 2019 r., a 12 lutego 2019 r. nadał ją do WSA w Warszawie za pośrednictwem operatora wyznaczonego wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy (k. 13 akt II SAB/Wa 103/19). Wobec przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w ustawowym terminie (30 dni) należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że organ administracji wypełnił ciążący na nim obowiązek, o którym mowa w art. 54 § 2 ppsa. Tym samym podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu został zrealizowany. Do Sądu należała natomiast ocena, czy nadesłane akta były kompletne, tj. czy zawierały wszystkie dokumenty niezbędne do rozpoznania sprawy (skarżący nie podniósł zarzutów w tym zakresie we wniosku z 20 lutego 2019 r.; k. 2 akt II SO/Wa 9/19).

W ocenie Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie do rozpoznania sprawy II SA/Wa 557/19 niezbędne było dysponowanie zwrotnym potwierdzeniem odbioru przez skarżącego decyzji z [...] stycznia 2019 r. i wobec tego zarządzeniem z 26 marca 2019 r. wezwano organ do jego nadesłania (k. 40, 41 akt II SA/Wa 557/19). W odpowiedzi na wezwanie Prezes UODO nadesłał oryginał dowodu doręczenia skarżącemu decyzji z [...] stycznia 2019 r. nr [...]. Przekazanie całości akt nastąpiło zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 54 § 2 ppsa, jednakże uchybienie to było wynikiem wezwania Sądu do uzupełnienia przedstawionych wcześniej akt administracyjnych (postanowienie NSA z 22 sierpnia 2019 r. I OZ 705/19). Powyższe zachowuje aktualność w sprawie II SAB/Wa 103/19, dlatego też zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie wymierzył organowi grzywny.

Pismo Prezesa UODO z 8 lutego 2019 r. - jak wynika z akt sprawy - zostało nadesłane wraz ze skargą i obecnie zalega w aktach administracyjnych będących w dyspozycji Sądu (k. 49 akt administracyjnych).

Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełnia wymogi art. 141 § 4 w zw. z art. 166 ppsa i poddaje się kontroli instancyjnej.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.