Postanowienie NSA z 8 października 2008 r., I OZ 771/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1215/07 w zakresie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Wa 1215/07

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości postanawia zażalenie oddalić.

Skład

sędzia NSA Jerzy Bujko przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił W. K. sporządzenia uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 8 listopada 2007 r. wydanego w sprawie ze skargi W. K. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] w przedmiocie przekazania sprawy według właściwości.

Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu w dniu 25 kwietnia 2008 r. wystąpił do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia pierwszego ze wskazanych pism. Wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku oddalony został postanowieniem z dnia 7 maja 2008 r. a zażalenie na to postanowienie oddalone Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem wydanym z dniem 2 lipca 2008 r. (sygn. akt I OZ 480/08).

W związku z tym – iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 listopada 2007 r. wniesiony został przez skarżącego z naruszeniem terminu przewidzianego w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny wniosek ów oddalił.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył w imieniu W. K. jego pełnomocnik – r. pr. S. S. – zarzucając mu naruszenie art. 87 § 2 p.p.s.a. Zdaniem autora zażalenia Sąd nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności istotnych w sprawie koniecznych dla oceny czy uchybienie terminu nastąpiło z winy strony. Ponadto skoro Sąd zdecydował się na przydzielenie skarżącemu pełnomocnika działającego z urzędu, to powinien był już w chwili jego ustanowienia doręczyć sentencję zapadłego w sprawie wyroku. Pełnomocnik miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy dopiero w dniu 18 kwietnia 2008 r. z uwagi na przepływ akt między sądami. Doręczenie uzasadnienia jest tym bardziej zasadne, gdyż pomimo pisemnej prośby skarżący nie poinformował pełnomocnika czego dotyczy przedmiotowa sprawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Wniosek o sporządzenie uzasadnienia w sprawach, w których skargę oddalono zgłasza się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stanowi o tym art. 141 § 2 p.p.s.a. Należy przy tym mieć na uwadze, iż ta druga sytuacja ma miejsce jedynie w przypadkach określonych przez ustawę, kiedy doręczenie sentencji wyroku następuje z urzędu tj. kiedy wyrok zapadł na posiedzeniu niejawnym a uzasadnienia wyroku nie sporządza się z urzędu (art. 139 § 4 p.p.s.a.) lub kiedy osoba działająca bez adwokata lub radcy prawnego nie stawiła się na rozprawę wskutek pozbawienia wolności (art. 140 § 2 p.p.s.a.).

W tym względzie zażalenie nie przedstawia, żadnych zarzutów podważających podstawę prawną wydanego rozstrzygnięcia. Autor zażalenia skupia się z kolei na kwestii, która została już prawomocnie osądzona (przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie) i nie dotyczy zasadności samej odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku, albowiem odmowa ta została wydana prawidłowo.

Z zarzutem zażalenia można natomiast zgodzić się tylko o tyle, że oczekiwanie na ustanowienie pomocy prawnej z urzędu na podstawie orzeczenia sądowego przyznającego prawo pomocy może stanowić uzasadnienie dla przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Może to jednak mieć miejsce jedynie w przypadkach kiedy strona działała w tym zakresie bez nieuzasadnionej zwłoki. Tymczasem w przedmiotowej sprawie strona skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w dniu 2 grudnia 2007 r. a zatem na ok. dwa tygodnie po tym jak orzeczenie kończące postępowanie w pierwszej instancji stało się prawomocne.

W powyższych warunkach stwierdzić należy, iż orzeczenie Sądu pierwszej instancji nie kryje wad kwalifikujących je do uchylenia i w związku z tym orzec na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.