Postanowienie NSA z 20 lipca 2016 r., I OZ 774/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 91/16 o odrzuceniu skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi P. R. na czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. w przedmiocie wpisu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Monika Nowicka przewodniczący

Uzasadnienie

P. R. w dniu [...] grudnia 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na czynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. polegające na dokonaniu w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego wpisów naruszeń przepisów ruchu drogowego ujętych w punktach 4, 5, 6 wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...].

Przed wniesieniem skargi pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ, w odpowiedzi na ww. wezwanie (pismo nr [...]) nadanej listem zwykłym w dniu [...] lipca 2015 r. (k. 15 akt) wyjaśnił, że brak jest podstaw prawnych do uchylenia ww. wpisów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Wobec braku możliwości ustalenia daty otrzymania przez skarżącego odpowiedzi organu na skierowane przez niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, P. R. - na mocy zarządzeń Przewodniczącego z dnia 24 lutego 2016 r., oraz z dnia 21 marca 2016 r. został wezwany do wskazania daty jego doręczenia. Skarżący nie ustosunkował się jednak do powyższych wezwań w zakreślonych do dokonania tych czynności terminach.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku - wydanym na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." - postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2016 r. odrzucił ww. skargę jako wniesioną po upływie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności.

W ocenie Sądu Wojewódzkiego, skarżący nie wniósł skargi na czynność organu w terminie przewidzianym w art. 53 § 2 p.p.s.a. (w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa albo w terminie sześćdziesięciu dni od dnia skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa w sytuacji gdy organ takiej odpowiedzi nie udzielił). W dniu [...] czerwca 2015r. wezwał bowiem organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ odpowiadając na powyższe wezwanie pismem z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], nadanym listem zwykłym dnia [...] lipca 2015 r. podtrzymał swoje stanowisko wyjaśniając, że brak jest podstaw prawnych do uchylenia wpisów do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Skargę natomiast wniósł w dniu [..] grudnia 2015 r.

Odnosząc się do okoliczności braku możliwości ustalenia daty otrzymania przez skarżącego odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa (pomimo dwukrotnego skierowania przez Przewodniczącego wezwania w tym przedmiocie) Sąd Wojewódzki stwierdził, że pozostawała ona bez wpływu na treść postanowienia. Nawet bowiem przyjmując najbardziej korzystny dla skarżącego wariant, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została mu doręczona w ostatnim tj. sześćdziesiątym dniu terminu (w okolicznościach niniejszej sprawy [...] sierpnia 2015 r.), to i tak skarga wniesiona przez skarżącego w dniu [...] grudnia 2015 r. została złożona po upływie przewidzianego prawem terminu. W takim przypadku termin trzydziestu dni na wniesienie skargi upłynął bowiem w dniu [...] września 2015 r.

W sytuacji zaś, gdyby odpowiedź organu została doręczona skarżącemu po upływie sześćdziesięciu dni od dnia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi i tak upłynąłby w dniu [....] sierpnia 2015 r.

P. R., w złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu, kwestionując jego prawidłowość, zarzucił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku bezpodstawne przyjęcie, że organ nie odpowiedział na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz naruszenie art. 53 § 1 i 2 oraz art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie że wniósł skargę po terminie przewidzianym do dokonania tej czynności.

W uzasadnieniu zażalenia wskazywano, że wbrew twierdzeniom Sądu Wojewódzkiego organ udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Należało zatem ustalić kiedy pismo to zostało doręczone skarżącemu.

Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie bowiem z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

W świetle ww. przepisu, zasadnicze dla oceny zaskarżonego postanowienia znaczenie miały: data skierowania przez skarżącego do organu wezwania do usunięcia prawa ([...] czerwca 2015 r.) oraz fakt, że skargę na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. skarżący wniósł dopiero w dniu [...] grudnia 2015 r. Niezależnie bowiem od ustalenia przez Sąd daty skierowania przez organ do skarżonego odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, której to okoliczności - wbrew podniesionemu w zażaleniu zarzutowi - Sąd Wojewódzki nie kwestionował, należało uznać, że skarżący złożył skargę po upływie terminu przewidzianego do dokonania tej czynności.

Przyjmując, bowiem, że powyższa odpowiedź organu nie została skarżącemu doręczona przed upływem wskazanych w ww. przepisie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, z ostatnim dniem tego okresu, tj. z dniem [...] sierpnia 2015 r., mógł on skutecznie wnieść ww. środek odwoławczy. Przyjmując zaś, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została najpóźniej wniesiona w sześćdziesiątym dniu tego terminu, to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynąłby w dniu [...] września 2015 r. Złożenie zatem przez skarżącego pisma inicjującego postępowanie sądowoadministracyjne w dniu [...]grudnia 2015 r. nastąpiło po upływie ww. okresów czasu, co musiało skutkować jego odrzuceniem - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), orzekł jak w sentencji postanowienia.