Postanowienie NSA z 6 września 2018 r., I OZ 778/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt II SO/Wa 33/17 odrzucające zażalenie R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy

Sprawa

w sprawie z wniosku R.K.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA: Małgorzata Pocztarek

Sentencja

1. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 maja 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 lutego 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2017 r. w przedmiocie prawa pomocy.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w świetle art. 260 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), jak i art. 194 § 1 tej ustawy, od postanowienia wydanego w trybie wskazanym w art. 260 P.p.s.a. zażalenie nie przysługuje. Oznacza to, że zażalenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 260 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny, rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w sprawie przyznania prawa pomocy, orzeka jako sąd drugiej instancji. Jak słusznie podniósł WSA w Warszawie, od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 P.p.s.a. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego zażalenie przysługuje w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a. W tym katalogu nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Prawidłowe jest stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że złożone zażalenie podlegało odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny - działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.