Postanowienie NSA z 14 października 2010 r., I OZ 779/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 37/10 o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie

Sprawa

w sprawie z wniosku W. S. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny z powodu nieprzekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Ewa Dzbeńska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II SO/Wa 37/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie grzywnę w wysokości 6.000 zł za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 26 marca 2010 r. W. S. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 marca 2010 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

W dniu 18 maja 2010 r. W. S. złożył wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 marca 2010r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej.

Pismem z dnia 24 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał odpis powyższego wniosku Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wołominie, celem ustosunkowania się do niego w terminie 7 dni. Odpis ten został doręczony organowi w dniu 26 maja 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).

W związku z brakiem odpowiedzi ze strony organu, pismem z dnia 23 czerwca 2010 r. Sąd wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie do pilnego wykonania wezwania z dnia 24 maja 2010 r.

Pismem z dnia 19 lipca 2010 r. organ nadesłał do Sądu dokumenty, które nie dotyczyły sprawy z wniosku W. S. o wymierzenie grzywny, w dalszym ciągu nie ustosunkowując się do przedmiotowego wniosku.

Na kolejne wezwanie Sądu, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie w piśmie z dnia 13 sierpnia 2010 r. wskazał, iż skarga W. S. z dnia 26 marca 2010 r. na bezczynność tegoż organu w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia 1 marca 2010 r. została przekazana Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego przy piśmie przewodnim z dnia 19 lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzając organowi grzywnę stwierdził, że organ do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nie przekazał skargi W. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wołominie wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy.

Skarga ta została wniesiona pismem z dnia 26 marca 2010 r., a zatem pomimo upływu pięciu miesięcy od dnia złożenia skargi, organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku i nie przekazał jej do Sądu. Wskazywana przez organ okoliczność przesłania skargi Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w żaden sposób, w ocenie Sądu I instancji, nie powoduje, że nieprzekazanie skargi można uznać za usprawiedliwione. Skarga w sposób precyzyjny określała bowiem przedmiot zaskarżenia oraz była adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i w związku z tym, bezwzględnym obowiązkiem organu było przekazanie jej wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W uzasadnieniu wskazano, że sprawy prowadzone z wniosku W. S. stanowią obszerne akta, a duża ilość wniosków i skarg składanych przez niego sprawia, iż łatwo o przeoczenie pisma bądź skargi skutkujące nieudzielaniem na nie odpowiedzi, bądź nieprzekazania skargi w ustawowym terminie.

W odpowiedzi na zażalenie W. S. wniósł o jego odrzucenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Oznacza to, że przesłanką wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na jego przyczyny. Wymierzając grzywnę sąd powinien natomiast wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku.

W przedmiotowej sprawie, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zgodnie z którym do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się (...), przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Jak wynika z akt sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Wołominie niewątpliwie uchybił określonemu terminowi, gdyż skargi strony z dnia 26 marca 2010 r. na bezczynność nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny.

Sąd I instancji zasadnie zatem przyjął, że postępowanie organu wypełnia przesłankę określoną w art. 55 §1 P.p.s.a., warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w terminie piętnastu dni od dnia jej wniesienia. Przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, mogą mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.