Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania pismo E. L., J. L. i J. L. z dnia 12 listopada 2014 r. Pismem tym, zatytułowanym "Zażalenie, odwołanie, wniosek, skarga" wyżej wymienieni wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z zarzutami bezprawnych działań organów administracji. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2014 r. Przewodniczący wezwał wnoszących pismo do wskazania, czy stanowi ono skargę, a jeżeli tak, to zobowiązał ich do dokładnego wskazania, czy skarżą działanie, bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ oraz wskazanie konkretnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, bądź wskazanie, jaki akt nie został wydany lub, jakiej czynności nie podjął organ, który również należy dokładnie oznaczyć. Na udzielenie odpowiedzi wyznaczono termin 7 dni od daty doręczenia powyższego zarządzenia, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie E. L., J. L. i J. L. pismem z dnia 30 listopada 2014 r. zakwestionowali celowość wezwania sądu do sprecyzowania treści ich pisma z dnia 12 listopada 2014 r. Ich zdaniem wskazali wszystkie potrzebne informacje, czyli czego się domagają i co skarżą. Z uwagi na powyższe Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wskazanym na wstępie zarządzeniem zdecydował o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 12 listopada 2014 r., z uwagi na niewykonanie przez wnoszących pismo zarządzenia z dnia 18 listopada 2014 r.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli E. L., J.L. i J. L. wskazując, iż w piśmie z dnia 12 listopada 2014 r. skarżyli się na organy reprezentujące Skarb Państwa, które podjęły decyzje dotyczące ich mienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do brzmienia przepisu art. 46 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., każde pismo procesowe powinno zawierać określenie rodzaju pisma i osnowę wniosku lub oświadczenia (warunki formalne pisma). Zatem pismo strony kierowane do sądu administracyjnego powinno zostać oznaczone zgodnie z jego przeznaczeniem oraz treścią, która z kolei winna w sposób precyzyjny odzwierciedlać wniosek czy żądanie stanowiące jego przedmiot. Po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
W okolicznościach niniejszej sprawy Przewodniczący słusznie wezwał w trybie powołanego art. 49 § 1 P.p.s.a. E. L., J. L. i J. L. do sprecyzowania ich żądania, tj. czy pismo z dnia 12 listopada 2014 r. stanowi skargę, a jeżeli tak, to zobowiązał ich do dokładnego wskazania, czy skarżą działanie, bezczynność czy też przewlekłe prowadzenie sprawy przez organ oraz wskazanie konkretnej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, bądź wskazanie, jaki akt nie został wydany lub, jakiej czynności nie podjął organ, który również należało dokładnie sprecyzować. Wnoszący pismo, jak słusznie uznał Przewodniczący, nie wykonali w sposób właściwy powyższego zarządzenia, gdyż nie wskazali jednoznacznie swojego żądania.
Zatem pismo to nie mogło otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych i ich nieusunięcia w zakreślonym terminie. Prawidłowo więc pozostawiono je bez rozpoznania w trybie art. 49 § 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.