Postanowienie NSA z 6 września 2018 r., I OZ 781/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/17 o odrzuceniu zażalenia Z.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/17 o odrzuceniu sprzeciwu

Sprawa

w sprawie ze skargi Z.B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania orzeczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 3 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucił zażalenie Z.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2018 r., sygn. akt IV SAB/Wa 43/17 o odrzuceniu sprzeciwu w sprawie ze skargi Z.B. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie wydania orzeczenia.

W uzasadnieniu wskazał, że zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego powinno zostać wniesione do sądu, który je wydał. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2018 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2018 r. Zatem termin do złożenia zażalenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upłynął w dniu 7 maja 2018 r. Tymczasem skarżący nadał przesyłkę pocztową zawierającą przedmiotowe zażalenie w dniu 4 maja 2018 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Do WSA w Warszawie zażalenie zostało wniesione dopiero w dniu 10 maja 2018 r., tj. w dacie jego przesłania do właściwego sądu przez WSA w Krakowie. Tym samym Sąd I instancji uznał, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem siedmiodniowego terminu.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 65 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Przepis ten znajduje zastosowanie także w sprawach zażaleń kierowanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z art. 197 § 2 tej ustawy. Oznacza to więc, że zażalenia na postanowienia wskazane w art. 194 § 1 pkt 1 do 10 kierowane są do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem odpowiedniego sądu wojewódzkiego. Zażalenie winno być wniesione w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie odpisu postanowienia, co nakazuje art. 194 § 2 przywołanej ustawy, a zatem w tym terminie musi ono być złożone osobiście w sądzie, ewentualnie nadane za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Termin do wniesienia zażalenia upływał dla skarżącego w dniu 7 maja 2018 r., bowiem otrzymał ona odpis wskazanego postanowienia w dniu 30 kwietnia 2018 r. Z uwagi na fakt, iż skarżący skierował środek zaskarżenia do niewłaściwego Sądu, został on przekazany według właściwości w dniu 10 maja 2018 r. i tę datę należało uznać za dzień złożenia zażalenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego należy wyjaśnić, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmiennie niż kodeksu postępowania administracyjnego w art. 65 § 2, nie zawierają przepisu sanującego niewłaściwe wniesienie środka zaskarżenia.

Brak takiego uregulowania, jak to uczynił ustawodawca w art. 65 § 2 K.p.a, nakłada na stronę obowiązek ścisłego przestrzegania trybu wnoszenia środków zaskarżenia w postępowaniu sądowym. Pismo wniesione do Sądu niewłaściwego tylko wówczas uznaje się za wniesione w terminie, jeśli przed upływem terminu do wniesienia zażalenia zostanie ono przesłane do sądu właściwego. Ten wymóg w przedmiotowej sprawie nie został zachowany.

Słusznie więc uznał Sąd I instancji, iż skarżący wniósł zażalenie z uchybieniem ustawowego terminu a wobec tego postanowienie o jego odrzuceniu, wydane na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. należało uznać za prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.