Postanowienie NSA z 25 sierpnia 2009 r., I OZ 787/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń A. P. i A.P.

Od orzeczenia

od zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1720/08 pozostawiającego pismo A. P. i A.P. z dnia 23 marca 2009 r. bez rozpoznania

Skład

Sędzia NSA Irena Kamińska przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi A. P. i A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 września 2008 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenia

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 1720/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił pismo A. P. i A. P. z dnia 23 marca 2009 r. bez rozpoznania w sprawie ze skargi A. P. i A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 19 września 2008 r., nr (...) w przedmiocie zasiłku celowego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 23 marca 2009 r. A. P. i A. P. zwrócili się do tego Sądu o wydanie kserokopii wszystkich dokumentów, które były złożone przez nich "do OPS, a następnie w odwołaniach do SKO, WSA oraz do NSA do danej sprawy".

Zarządzeniem z dnia 24 marca 2009 r. wnioskujący zostali wezwani do sprecyzowania przedmiotowego pisma – w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania w trybie art. 49 §2 P.p.s.a. poprzez wymienienie wnioskowanych dokumentów lub wskazanie numerów kart na których się one znajdują.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie A. P. i A. P. wskazali m.in., że wnoszą "o nadesłanie kopii całości akt sądu, z powodu dowolnego rozłączania akt przez sąd, braku wglądu zgodnie do pism (...)".

W ocenie Sądu pierwszej instancji wnioskujący nie wykonali zarządzenia z dnia 24 marca 2009 r., gdyż nie wskazali dokumentów, o kserokopię których wnosili oraz nie podali numerów kart na których znajdują się wnioskowane dokumenty.

Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli A. P. i A. P. zaskarżając je w całości.

W zażaleniu z dnia 15 czerwca 2009 r. A. P. zaskarżonemu zarządzeniu zarzucili niecałkowite rozważenie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym jego pism kierowanych do Sądu pierwszej instancji, w których wykonywał zarządzenia Sądu co do określenia, o które karty akt sprawy chodzi.

W związku z powyższym wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez wyrażenie zgody na dokonanie kopii akt sprawy.

W motywach zażalenia skarżący podniósł, iż ma utrudniony dostęp do akt sprawy, nie są mu one okazywane albo zdekompletowane, co powoduje, że nie może podać numerów kart, których potrzebuje.

W zażaleniu z dnia 29 czerwca 2009 r. skarżąca A. P. również nie zgodziła się z zapadłym rozstrzygnięciem stwierdzając, iż Sąd pierwszej instancji samowolnie rozłączył ich skargę, co jest niezgodne ze złożonymi przez nich pismami, jako dokumentacji dowodowej. Ponadto w jej ocenie Sąd uniemożliwił skarżącym wgląd do akt sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Natomiast w myśl art. 49 § 2 zdanie pierwsze wskazanej ustawy, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie w dniu 23 marca 2009 r. A. P. i A. P. zwrócili się do tego Sądu o wydanie kserokopii akt sprawy. W związku z niesprecyzowaniem żądania przez skarżących zasadnie zarządzeniem z dnia 24 marca 2009 r. wezwano A. P. i A. P. do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania do sprecyzowania żądania poprzez wymienienie wnioskowanych dokumentów lub wskazanie kart na których się znajdują.

Pomimo przedmiotowego wezwania skarżący nie uzupełnili braków pisma z dnia 23 marca 2009 r.

Skoro zatem skarżący nie zastosowali się do zarządzenia z dnia 24 marca 2009 r., to należało uznać, że zasadnie Sąd pierwszej instancji pozostawił pismo z dnia 23 marca 2009 r. bez rozpoznania.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.