Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 54/13, odrzucił skargę E. S., A. W. i J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w bazie ewidencji gruntów i budynków.
Postanowienie w tym przedmiocie doręczono skarżącym wraz ze stosownym pouczeniem o sposobie i trybie zaskarżenia.
Od tego postanowienia skarżąca E. S. złożyła osobiście sporządzone odwołanie zwane "zażaleniem", które zostało potraktowane jak skarga kasacyjna, gdyż tylko taki tryb odwoławczy przysługuje od postanowienia o odrzuceniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 54/13, odrzucił skargę kasacyjną jako niespełniającą tzw. "przymusu adwokackiego".
Odpis tego postanowienia doręczono skarżącej Ewie Siebule wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia.
W dniu 29 maja 2013 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła osobiście sporządzone zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt VIII SA/Wa 54/13 odrzucił zażalenie jako niespełniające wymogów określonych w art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Na to postanowienie E. S. złożyła zażalenie z którego wynika, że nie zgadza się z zapadłym rozstrzygnięciem
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
zgodnie z art. 194 § 4 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym przepis art. 175 § 2 i 3 tej ustawy stosuje się odpowiednio.
Powołany przepis opiera się na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni zażaleniu odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
W niniejszej sprawie zażalenie E. S. na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez adwokata ani radcę prawnego, zaś skarżąca nie wykazała, aby przysługiwały jej kompetencje, o których mowa w art. 175 § 2 powołanej wyżej ustawy, to znaczy, że jest sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, Rzecznikiem Praw Obywatelskich lub Rzecznikiem Praw Dziecka, czy też doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, co uprawniałoby ją do złożenia skargi kasacyjnej osobiście. Skarżąca wnosząc zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie dopełniła zatem wymogu określonego w art. 194 § 4 wskazanej ustawy mimo, że została o nim pouczona przy doręczeniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Tym samym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie narusza przepisów obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem rozpoznania niniejszego postanowienia była tylko i wyłącznie kontrola zaskarżonego postanowienia z dnia 6 czerwca 2013 r., które dotyczy odrzucenia zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej, które to zażalenie nie zostało sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, zatem pozostałe kwestie podnoszone w zażaleniu nie mogły być przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.