Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 września 2010 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. R. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie z dnia 5 sierpnia 2010 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, w kwocie 100 złotych.
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła K. R. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia, pełnomocnik K. R., odebrał w dniu [...] września 2010 r. (k.107), zaś zażalenie na to zarządzenie zostało przez niego nadane w dniu [...] września 2010 r. (data stempla pocztowego – k. 113), a więc z zachowaniem 7 – dniowego terminu do jego złożenia.
Zażalenie na zarządzenie z dnia 2 września 2010 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Sprawa w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Jednocześnie K. R. nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt. 2 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie uzyskała ona również prawa pomocy w omawianym zakresie.
Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Prawidłowo również ustalona została wysokość wpisu. Co prawda w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) nie wskazano wysokości wpisu od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, niemniej jednak Rada Ministrów była upoważniona jedynie do określenia wysokości wpisów. Oznacza to, że brak stosownej regulacji w tym akcie prawnym nie może przesądzać o braku obowiązku uiszczenia takiego wpisu. Obowiązek ten jasno bowiem wynika z przepisów rangi ustawowej, w szczególności art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. Jego wysokość zaś można określić na podstawie art. 233 p.p.s.a., przyjmując w tym przypadku, że powinien on być wpisem minimalnym przewidzianym przez ustawę – 100 zł. Tym bardziej, że właśnie taką wysokość wpisu ustawodawca przewidział dla zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych.
Analogiczne potraktowanie zarządzenia przewodniczącego z postanowieniem wojewódzkiego sądu administracyjnego co do kwestii fiskalnych wpisuje się z resztą w konwencję uregulowań prawnych dotyczących zarządzenia przewodniczącego przyjętych na gruncie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym względzie wskazać trzeba na art. 167 p.p.s.a., który stanowi, iż przepisy działu III rozdziału 10 "orzeczenia sądowe" stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego oraz art. 198 p.p.s.a. nakazującego odpowiednie stosowanie do zarządzeń przewodniczącego przepisów działu IV rozdziału 2 "zażalenie". Dlatego, wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu było działaniem prawidłowym (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 450/10).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji