Postanowienie NSA z 15 października 2008 r., I OZ 796/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 352/08 o odmowie dokonania wykładni orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 czerwca 2008 r., odrzucającego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 września 2007 r.

Sprawa

w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 575/07 oddalającym skargę w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Henryk Ożóg przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Bd 352/08, odmówił dokonania wykładni postanowienia tegoż Sądu z dnia 6 czerwca 2008 r., odrzucającego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt II Sa/Bd 575/07 oddalającym skargę A. P. w przedmiocie stypendium szkolnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż postanowienie z dnia 6 czerwca 2008 r. jest kompletne, zawiera rozstrzygniecie i obszerne uzasadnienie, w sposób kompleksowy wyjaśniający jego motywy. Zarówno treść sentencji zaskarżonego postanowienia jak i jego uzasadnienie nie budzi zdaniem Sądu I instancji wątpliwości określonych w art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako P.p.s.a.), bowiem czytelnie wskazuje podstawy wznowienia postępowania będącego przedmiotem niniejszego postępowania, a także przyczyny, dla których skarżący tych podstaw nie spełnia. Wykładnia, której domaga się skarżący nie dotyczy treści postanowienia wskazanego we wniosku, lecz jego skutków, co wykracza poza zakres dokonywanej w trybie art. 158 P.p.s.a. przez Sąd wykładni.

Na to postanowienie A. P. złożył zażalenie, podnosząc w nim, iż zgodnie z treścią art. 158 P.p.s.a Sąd "rozstrzyga a nie odmawia" i dlatego uważa, on, iż zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 158 P.p.s.a. sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Brzmienie powołanego przepisu oznacza, że potrzeba wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, kiedy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny.

Wniosek o wykładnię jest pismem strony, a zatem powinien spełniać wymagania wskazane w art. 46 § 1 powołanej ustawy. W jego uzasadnieniu nie wystarczy ogólnikowe stwierdzenie, że orzeczenie budzi wątpliwości, trzeba wyraźnie określić, który fragment jest niezrozumiały dla strony, bądź budzi wątpliwości i dlaczego. Wykładnia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia. Nie może również doprowadzić do sprzeczności z sentencją orzeczenia lub jego uzasadnieniem, jak również nie może się opierać na zmianie faktycznych i prawnych okoliczności sprawy, które nastąpiły po wydaniu orzeczenia.

A. P., we wniesionym zażaleniu zarzucił, iż postanowienie Sądu I instancji narusza prawo bowiem zgodnie z treścią art. 158 P.p.s.a. Sąd winien rozstrzygnąć postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a nie odmówić dokonania jego wykładni. W związku z tym należy stwierdzić, iż odmowa dokonania wykładni, jest sposobem rozstrzygnięcia o jakim stanowi powoływany przepis. Zgodnie bowiem z jego treścią Sąd może odmówić lub dokonać wykładni orzeczenia, które wydał, a zatem przepis ten stanowi wyraźnie o rozstrzygnięciu, polegającym na odmowie lub dokonaniu wykładni orzeczenia. Skoro Sąd I instancji nie znalazł podstaw do dokonania wykładni zaskarżonego postanowienia, trafnie odmówił skarżącemu jego dokonania.

Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 lipca 2008 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.