Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 26 lutego 2014r., sygn. akt III SA/Kr 910/13, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), oddalił skargę A. P. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Skarżący jest w niniejszym postępowaniu reprezentowany przez pełnomocników – S. P. i S. P. W dniu 12 marca 2014 r. S. P.k złożyła wniosek "o umożliwienie sprostowania i uzupełnienia protokołu z rozprawy w dniu 26 lutego 2014 r."
Zarządzeniem Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 marca 2014 r. wezwano pełnomocników skarżącego o sprecyzowanie w terminie 7 dni wniosku, poprzez wskazanie sprostowania jakich treści zapisanych w protokole rozprawy domagają się we wniosku, bądź o jakie treści protokół ten winien być uzupełniony.
W piśmie z dnia 6 kwietnia 2014 r. pełnomocnicy skarżącego wyjaśnili, że "postarają się sprostować i uzupełnić protokół z rozprawy w dniu 26 lutego 2014 r. po otrzymaniu uzasadnienia wyroku."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 910/13, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., pozostawił wniosek bez rozpoznania wskazując, że nie wynika z niego zakres żądanego sprostowania. Zdaniem Sądu wniosek nie spełniał wymogów formalnych, jakie powinno mieć każde pismo procesowe w myśl art. 45 i 46 p.p.s.a. Sąd zaznaczył, że z art. 103 p.p.s.a. nie wynika, aby warunkiem koniecznym dla złożenia prawidłowego wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy było uprzednie doręczenie skarżącemu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Na to zarządzenie pełnomocnicy skarżącego złożyli zażalenie, ponownie podnosząc, że nie mogli wykazać treści sprostowania protokołu rozprawy z dnia 26 lutego 2014 r. bez uzasadnienia wyroku, które otrzymali w dniu 16 kwietnia 2014 r. Wskazali, że przedmiotowy protokół stanowi tylko "spis treści" dlatego nie można było na jego podstawie wyrazić uzupełnienia i sprostowania.
W kolejnych pismach składanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pełnomocnicy skarżącego podnosili niezmiennie argumenty związane z koniecznym – w ich ocenie – sprostowaniem protokołu rozprawy z dnia 26 lutego 2014 r. oraz wskazywali na kwestie merytoryczne związane z rozpoznaną już przez Sąd I instancji w dniu 26 lutego 2014 r. sprawą, załączając szereg dokumentów geodezyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 103 p.p.s.a., strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu na następnym posiedzeniu, nie później jednak niż w terminie trzydziestu dni od dnia posiedzenia, z którego sporządzono protokół. Od zarządzenia przewodniczącego strony mogą odwołać się do sądu w terminie siedmiu dni od doręczenia im zarządzenia.
Składając wniosek o sprostowanie protokołu należy mieć na uwadze, że sprostowanie oznacza poprawienie, skorygowanie tego, co zostało w protokole zapisane. Może to nastąpić przez zamianę określonej treści na inną lub wykreślenie konkretnego fragmentu. Uzupełnienie natomiast oznacza dodanie jakiejś treści, która nie została uwzględniona. Uzupełnienie czyni protokół zupełnym, kompletnym. Wniosek o sprostowanie lub uzupełnienie protokołu nie jest nadzwyczajnym środkiem prawnym pozwalającym na podjęcie polemiki prawnej z treścią zapadłego już w sprawie wyroku. Zauważyć ponadto należy, że art. 103 p.p.s.a. nie wiąże możliwości wystąpienia z wnioskiem o sprostowanie lub uzupełnienie protokołu z otrzymaniem odpisu tego protokołu, ani tym bardziej z otrzymaniem odpisu uzasadnienia wyroku, który został wydany po przeprowadzeniu rozprawy.
W niniejszej sprawie, wobec niejasności wniosku o sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 26 lutego 2014 r., pełnomocnicy skarżącego zostali wezwani przez Sąd do jego sprecyzowania. Pełnomocnicy nie wykonali jednak zarządzenia Sądu i nie sprecyzowali złożonego żądania. Uznać zatem należy, że Sąd I instancji miał podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. W świetle poczynionych wyżej uwag nie może bowiem odnieść zamierzonego skutku argument podnoszony przez pełnomocników skarżącego, że nie mogli wykazać treści sprostowania protokołu rozprawy z dnia 26 lutego 2014 r. bez uprzedniego otrzymania uzasadnienia wydanego w sprawie wyroku.
Należy w tym miejscu podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia była wyłącznie kontrola instancyjna zarządzenia Sędziego Sądu I instancji z dnia 29 kwietnia 2014 r. o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania. Wobec tego pozostałe argumenty podnoszone przez pełnomocników skarżącego, dotyczące merytorycznych kwestii sprawy rozstrzygniętej przez Sąd I instancji wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r., nie mogły rozważane w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.