Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II SAB/Op 124/17 na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną G. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 lutego 2018 r. sygn. akt II SAB/Op 124/17 odrzucającego jej skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w O. w przedmiocie propozycji określającej warunki pełnienia służby. W uzasadnieniu wskazano, że braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Zażalenie na to postanowienie złożyła G. N., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 177a i art. 178 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i odrzucenie skargi kasacyjnej w sytuacji gdy została ona skutecznie uzupełniona zgodnie z wezwaniem, co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia skargi wniesionej w terminie i naruszenia konstytucyjnej gwarancji prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). W uzasadnieniu wskazano, że braki formalne skargi kasacyjne zostały uzupełnione poprzez nadesłanie odpowiedniego pisma przesyłką pocztową.
Pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. uzupełniono zażalenie, przesyłając niepoświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię strony z księgi nadawczej kancelarii adw. J. B., pełnomocnika wnoszącej zażalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2).
W myśl art. 177a powołanej wyżej ustawy jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).
W pierwszej kolejności wskazać należy, że pełnomocnik strony wnoszącej skargę kasacyjną adw. J. B. już na wcześniejszym etapie postępowania złożył uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa upoważniającego go do reprezentowania G. N. zarówno przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, jak i przed NSA (por. k. 31). W tej sytuacji uznać należy, że skarga kasacyjna nie była dotknięta brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu.
Natomiast Sąd I instancji słusznie uznał, że złożona skarga kasacyjna zawiera brak formalny w postaci braku podpisu (nie została podpisana ani skarga kasacyjna ani żaden z jej odpisów) i wystosował wezwanie do jego uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 4 maja 2018 roku. Termin do jego wykonania upływał zatem z dniem 11 maja 2018 r. W aktach sprawy nie ma żadnego pisma strony stanowiącego odpowiedź na powyższe wezwanie, nie ma też żadnej koperty mogącej świadczyć o wysłaniu w tym okresie do Sądu jakiejkolwiek przesyłki. W zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie oświadczył jednak, że wysłał do Sądu przesyłkę pocztową z uzupełnionymi brakami formalnymi skargi kasacyjnej (nie podając przy tym daty wysyłki). Pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. uzupełnił wniesione zażalenie o dokument będący kserokopią strony z księgi nadawczej swojej kancelarii (k. 151), z którego wynika, że w dniu 11 maja 2018 r. (data wpisana odręcznie) wysłano przesyłkę do WSA w Opolu do sprawy o sygn. akt II SAB/Op 124/17. Kserokopia nie została poświadczona za zgodność z oryginałem.
Z uwagi na powyższe rozbieżności konieczne jest uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Rozpoznając ponownie sprawę, Sąd I instancji winien dokonać ponownych ustaleń co do tego, czy pełnomocnik strony w istocie w ustawowym terminie wysłał do Sądu przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej, czy nie. Przede wszystkim winien zbadać autentyczność zawartej w aktach sprawy kserokopii księgi nadawczej.