Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r., Zastępca Przewodniczącej Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała P.T. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Zażalenie na to zarządzenie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego P.T., nie stawiając zaskarżonemu orzeczeniu zarzutu naruszenia prawa i podnosząc, że nie widzi powodu, dla którego miałby ponosić koszty kolejnego postępowania wszczętego na skutek błędnych działań organów administracji.
Rozpoznając zażalenie na zaskarżone zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż nie ma ono usprawiedliwionych podstaw.
Wniesione przez stronę zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W zażaleniu P.T. nie zarzucił zaskarżonemu zarządzeniu naruszenia prawa, a tylko taka przesłanka mogłaby spowodować jego uchylenie.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.
Na marginesie zauważyć należy, iż stronie, która nie jest w stanie ponieść częściowych lub jakichkolwiek kosztów postępowania z uwagi na sytuację materialną, przysługuje w myśl art. 243 §1 przywołanej ustawy prawo do zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, które zgodnie z art. 245 § 1 tej ustawy przyznane może być zakresie całkowitym lub częściowym, obejmującym zwolnienie od opłat sądowych i ewentualne ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, który jest przesłany stronie po zwróceniu się ze stosownym żądaniem. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych, co wynika z art. 243 § 1 powołanej ustawy.