Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi B.W., J.W., J.W., El.W. i J.Ł. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] października 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że okoliczności przywołane przez wnioskodawczynie – B.W. nie stanowią przesłanki do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd podkreślił, że z treści wniosku, ani tym bardziej z dołączonego wykazu wizyt skarżącej w przychodni lekarskiej, nie wynika, aby w terminie od dnia 14 stycznia 2013 r. do dnia 21 stycznia 2013 r. wystąpiły po stronie B.W. okoliczności uniemożliwiające jej uzupełnienie braków skargi. W okresie tym skarżąca miała jedną wizytę (w dniu 14 stycznia 2013 r.) w przychodni lekarskiej, kolejna zaś wizyta lekarska odbyła się w dniu 28 stycznia 2013 r. Zdaniem Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła również, że nie mogła dokonać czynności procesowej wyręczając się inną osobą. Zgromadzony w sprawie materiał świadczy wręcz o sytuacji odwrotnej. Pokreślił, że skarżąca odebrała wezwanie do nadesłania odpisów skargi w dniu 14 stycznia 2013 r. Przesyłka ta zawierała również wezwanie strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych. Wpis od skargi został uiszczony w dniu 16 stycznia 2013 r., a osobą dokonującą wpłaty w imieniu skarżącej był jej mąż W.S. Skoro skarżąca nie miała faktycznych problemów z zaznajomieniem się wezwaniem Sądu i uiszczeniem wpisu od skargi, tym samym nie powinna mieć problemu z zapoznaniem z treścią wezwania do nadesłania odpisów skargi i przy pomocy męża lub innej osoby, przygotować brakujące odpisy skargi, osobiście je podpisać, a następnie przesłać do Sądu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła B.W. podnosząc, że w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi była w złym stanie psychicznym, obawiała się o swój wzrok i funkcjonowała jak w letargu. Dodatkowo wskazała, że wpis od skargi został uiszczony przez jej męża, jednak nie zapoznawał się on z dalszą częścią pisma i nie wiedział, że należy wykonać jeszcze jakieś czynności. Ponadto skarżąca stwierdziła, że ma złe relacje z mężem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Oceniając okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w naruszeniu terminu sąd powinien brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Instytucja przywrócenia terminu jest bowiem stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ponadto to na stronie spoczywa obowiązek wskazania okoliczności, które mogą potwierdzać, że dana czynność procesowa nie został dokonana w terminie bez jej winy.
W niniejszej sprawie we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca podniosła, że nie mogła uzupełnić braków w terminie z powodu choroby oczu. Bez wątpienia choroba może stanowić okoliczność uprawdopodobniającą brak winy strony w niedochowaniu terminu do dokonania czynności procesowej, jednakże musi być to choroba nagła, której nie dało się przewidzieć i która uniemożliwiła lub znacznie utrudniała dokonanie tych czynności w określonym terminie. Z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego przez skarżącą jasno wynika, że w dniu 16 listopada 2012 r. miała wykonany drugi zabieg usunięcia zaćmy i wymiany soczewek. Następne wizyty lekarskie miały miejsce w dniach 17, 19 i 20 listopada 2012 r. Natomiast skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został sporządzona w dniu 27 listopada 2012 r. (data znajdująca się na piśmie) oraz wniesiona w dniu 28 listopada 2013 r. (data prezentaty organu). Zatem skarga została zarówno sporządzona, jak i wniesiona, już po przeprowadzaniu zabiegu i po wystąpieniu komplikacji zdrowotnych. Skarżąca jako osoba należycie dbająca o swoje interesy powinna więc była zdawać sobie sprawę z potencjalnych komplikacji zdrowotnych i ograniczenia jej możliwości do dokonania czynności procesowych. Wykazując należytą staranność powinna była więc zapewnić sobie pomoc osoby trzeciej. Biorąc powyższe pod uwagę, nie można uznać że niedokonanie czynności procesowych nastąpiło bez winy skarżącej, gdyż nie zadbała ona w wystarczający sposób o swojej interesy, zaś wskazanej przez nią choroby nie można uznać za nagłą, a w konsekwencji za będącą przyczyną niezawinionego niedokonania czynności procesowych.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.