Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K.J. w niniejszej sprawie jest bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w zakresie wniesionego zażalenia na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...].
Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 42/17 pozostawiono bez rozpoznania pismo skarżącego z dnia 18 czerwca 2017 r.
Odpis w/w zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 6 lutego 2018 r.
W dniu 20 lutego 2018 r. K.J. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w dniu [...] lutego 2018 r. korzystał z konsultacji na SOR szpitala [...], gdzie stwierdzono u niego [...]. W dniu 9 lutego 2018 r. skarżący został przyjęty na oddział [...] tego Szpitala i tego samego dnia został poddany zabiegowi [...]. Na oddziale przebywał do dnia [...] lutego 2018 r. w związku z [...], które nie ustąpiły. Wyznaczono skarżącemu dalsze konsultacje [...], kwalifikację dla [...]. Wskazane okoliczności skarżący potwierdził stosowną dokumentacją medyczną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. sygn. akt III SAB/Kr 42/17 przywrócił termin do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu postanowienia podał, że skutki prawne niezachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."). Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). W przepisie art. 87 P.p.s.a. ustawodawca określił natomiast, jakie wymogi muszą zostać spełnione, aby sąd mógł uwzględnić taki wniosek:
- pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.),
- w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.),
- równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądowym, przyjęte jest, iż wskazane kryterium jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej oraz że uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2000 r., sygn. akt III SA 1716/99). Od strony postępowania oczekuje się bowiem i jednocześnie wymaga szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Należyta staranność w prowadzeniu spraw wymaga, aby z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych w warunkach zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych.
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd zauważył, że wniosek został złożony w terminie, bowiem przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu [...] lutego 2018 r. (tego dnia skarżący wyszedł ze szpitala), a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 20 lutego 2018 r. Ponadto skarżący uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Przedłożona przez niego dokumentacja medyczna – karta informacyjna z pobytu w izbie przyjęć oraz karta informacyjna z leczenia szpitalnego jednoznacznie wskazują, że skarżący z uwagi na stan zdrowia bez swojej winy uchybił terminowi do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K.J. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając mu naruszenie art. 87 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował w/w przepisy postępowania dotyczące kwestii przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Prawidłowo uznał, że z załączonej przez skarżącego dokumentacji medycznej wynika, iż uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Odnosząc się do argumentacji zażalenia zauważyć należy, iż wprawdzie w/w dokumentacja medyczna została nadesłana do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 410/17, to jednak sam skarżący w piśmie z dnia 13 marca 2018 r. stwierdził, że wnosi o uwzględnienie przedłożonej dokumentacji dowodowej, co do wniosku o przywrócenie terminu, również w niniejszym postępowaniu sądowym (k. nr 154). Niezasadny jest również zarzut zawarcia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia opisu stanu zdrowia skarżącego. Kwestia ta była bowiem podstawą do uwzględnienia żądania skarżącego i wydania pozytywnego dla niego rozstrzygnięcia. Na marginesie wskazać należy, iż organ – jako strona postępowania – ma prawo wglądu do akt sprawy.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.