Uzasadnienie
Przedmiotem skargi J. A. w niniejszej sprawie jest decyzja Prezesa Woskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie wniosku wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku podjęcia przez Wojskową Agencję Mieszkaniową czynności prawnych mających na celu eksmitowanie jej i jej małoletniego syna z lokalu mieszkalnego, którego dotyczy zaskarżona decyzja. Wyjaśniła, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie posiada środków finansowych na zakup lokalu mieszkalnego.
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wskazał Sąd wykonanie decyzji administracyjnej oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią decyzji. Nie każda decyzja administracyjna kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każda wymaga wykonania. Sąd podniósł, że nie kwalifikują się do wykonania wszelkie decyzje administracyjne odmowne. Do tej kategorii decyzji należy zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżąca. W przypadku tej decyzji nie ma podmiotu, który na jej podstawie byłby zobowiązany do podjęcia jakiegoś działania, zaniechania działania, zniesienia zachowania innych podmiotów, czy też świadczenia. Podnoszone przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności nie stanowią zaś bezpośredniego skutku zaskarżonej decyzji.
Na powyższe postanowienie J. A. wniosła zażalenie zarzucając Sądowi niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, a w szczególności jej sytuacji materialnej oraz błędnej wykładni możliwości wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wszczęcia eksmisji z lokalu mieszkalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak trafnie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Tak rozumianemu wykonaniu nie podlegają wszelkie decyzje odmowne, do kategorii których należy decyzja zaskarżona w sprawie niniejszej i której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania. Z tego względu należy zgodzić się z Sądem I instancji, że podnoszone przez skarżącą w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji okoliczności nie stanowią bezpośredniego skutku zaskarżonej decyzji. Nie zachodzi zatem w sprawie niniejszej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 ustawy, które mogłoby nastąpić w wypadku braku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 czerwca 2009 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2009 r., w przedmiocie odmowy wydania decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.