Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, oddalił wniosek K. K. o wyłączenie sędziego NSA P. M. od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący, wskazując na swoją obiektywną ocenę osoby sędziego, co do którego złożył wniosek, nie wykazał, aby zachodziły przesłanki wyłączenia, przewidziane w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a ponadto nie zachodzą w sprawie żadne okoliczności nakazujące sędziemu wyłączenie się z mocy prawa.
Zażalenie na to postanowienie wniósł K. K., nie zarzucając orzeczeniu naruszenia prawa. W piśmie z dnia 9.01.2009 r. skarżący dołączył do swego zażalenia szereg załączników niezwiązanych bezpośrednio z zaskarżonym postanowieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, wskazujących kiedy winno nastąpić wyłączenie sędziego z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego NSA P. M. orzekania w sprawie ze skargi K. K. Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).
Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.