Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił wniosek A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego.
W uzasadnieniu stwierdził, że 27 marca 2018 r. skarżąca wniosła pismo procesowe zatytułowane "podanie", w którym wskazała, że nie mogła wnieść wcześniej zażalenia do sądu, gdyż cały czas pisze do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, aby jeszcze raz przeliczyć dodatek mieszkaniowy za okres 2016 r. Wskazała także, że całe rozliczenie otrzymała dopiero w 2017 r.
Na wezwanie Sądu pierwszej instancji w piśmie z 13 kwietnia 2018 r. sprecyzowała, że żąda przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponadto ponowiła argumentację co do nieprawidłowego wyliczenia dodatku przez Kolegium oraz nieudzielania przez organ odpowiedzi na jej pisma w tej sprawie. Skarżąca nie wskazała daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi.
W tych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że skarżąca nie dochowała 7 dniowego terminu na złożenie przedmiotowego wniosku, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Z załączonych do skargi akt administracyjnych wynika bowiem, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z [...] października 2016 r. o przyznaniu skarżącej dodatku mieszkaniowego na okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. została jej doręczona w trybie art. 44 k.p.a., o czym została dodatkowo poinformowana pismem Kolegium z 28 listopada 2017 r., które skarżącej zostało doręczone 1 grudnia 2017 r. Skargę na ww. decyzję Kolegium A. K. wniosła dopiero 31 stycznia 2018 r.
Wojewódzki Sąd uznał, iż za datę ustania uchybienia przyczyny do wniesienia skargi przyjąć należy 1 grudnia 2017 r., to jest datę, w której skarżąca w sposób bezsporny dowiedziała się o fakcie wydania przez Kolegium decyzji z [...] października 2016 r. Tym samym 7 dniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg 2 grudnia 2017 r. i upłynął 8 grudnia 2017 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został przez skarżącą wniesiony dopiero 27 marca 2018 r. Na marginesie Sąd pierwszej instancji zauważył, że nawet gdyby przyjąć za datę ustania uchybienia terminu datę otrzymania przez skarżącą skanu zaskarżonej decyzji - 23 stycznia 2018 r., to okoliczność ta nie wpłynęłaby na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, bowiem i tak wniosek byłby spóźniony.
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniosła A. K. podnosząc, że "dodatek mieszkaniowy za okres od 1 sierpnia 2016 r. do 31 stycznia 2017 r. został wyliczony z czterech miesięcy a nie z trzech". Zaraz po otrzymaniu decyzji odwoływała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego i do Zarządu Lokali, ale nie otrzymywała przez dłuższy czas wyliczeń będących w papierach wydziału, które otrzymała dopiero w 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Istotą niniejszej sprawy jest kwestia złożenia po terminie przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na przedmiotową decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie rozpoznawał zatem sprawy merytorycznie, nie analizował czy w sprawie organy prawidłowo obliczyły dodatek mieszkaniowy, lecz badał jedynie czy A. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w terminie, czy też temu terminowi uchybiła.
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), "p.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 88 p.p.s.a.
Przedmiotem prawomocnie odrzuconej przez Sąd pierwszej instancji skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] października 2016 r. Jak wynika z akt sprawy została ona doręczona skarżącej w trybie art. 44 k.p.a. z dniem 18 listopada 2016 r. i od tej daty zaczął biec trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, któremu skarżąca bezsprzecznie uchybiła, bowiem skargę wniosła 31 stycznia 2018 r. Dopiero w piśmie procesowym z 27 marca 2018 r. skarżąca zażądała przywrócenia terminu do złożenia skargi, co wyjaśniła w piśmie z 12 kwietnia 2018 r.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za trafne należy uznać wywody Sądu pierwszej instancji, który przyjął, że A. K. dowiedziała się o przedmiotowej decyzji Kolegium najpóźniej 1 grudnia 2017 r., a więc termin na złożenie skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia upływał 8 grudnia 2017 r.
Okoliczności podnoszone przez A. K. w wielu pismach, w tym w zażaleniu, odnoszą się do merytorycznego rozpoznania sprawy, do czego nie doszło z uwagi na uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia skargi, a następnie wniosku o przywrócenie tego terminu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.