Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 21 marca 2016 r., sygn. akt II SAB/Wa 425/16 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.) oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), dalej rozporządzenie, wezwał skarżącego A. Z. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku z dnia 8 grudnia 2016 r. - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
W zażaleniu skarżący zaskarżył ww. zarządzenie w całości, a nadto wniósł o zwrócenie się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego czy art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skoro zasadą jest bezpłatność postępowania o udostępnienie informacji publicznej, także kontrola legalności działania organów publicznych w tym zakresie realizowana przez sądy administracyjne winna uwzględniać dyrektywę ustawową bezpłatności postępowania sądowego w tym zakresie. Zdaniem skarżącego sprawy, które nie dotyczą bezpośrednio skarżących ale obowiązków organów państwowych, winny być rozpatrywane bez ponoszenia kosztów przez tych skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej P.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 powołanego artykułu). Przepis art. 230 § 1 P.p.s.a. ustanawia zatem ogólną zasadę, że skarga kasacyjna podlega opłacie.
O rodzaju wpisu decyduje charakter sprawy, w której skargę wniesiono.
Sprawa niniejsza dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] o udostępnienia informacji publicznej.
Stosownie do § 3 rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 tego rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej 100 zł.
Wobec powyższego skoro połowa wpisu od skargi wniesionej w niniejszej sprawie wynosi 50 zł, a zatem jest mniejsza niż 100 zł, Sąd I instancji prawidłowo, mając na względzie § 3 ww. rozporządzenia, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wystąpienie przez Naczelny Sąd Administracyjny z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nie znalazł podstaw prawnych do wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o treści podanej w zażaleniu. Zgodnie z art. 193 Konstytucji RP, każdy sąd może przedstawić Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi lub ustawą, jeżeli od odpowiedzi na pytanie prawne zależy rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem. Warunkiem wystąpienia z takim pytaniem jest jednak powzięcie przez sąd, a nie przez skarżącego, uzasadnionych wątpliwości co do konstytucyjności przepisów regulujących daną materię. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie wniesione w niniejszej sprawie, nie miał wątpliwości co do zgodności z Konstytucją RP przepisów regulujących kwestię wysokości wpisu w niniejszej sprawie, w związku z czym nie uwzględnił wniosku skarżącego zgłoszonego w powyższym przedmiocie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.