Postanowienie NSA z 7 listopada 2007 r., I OZ 815/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. – W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2005 r. sygn. akt I SA/Wa 482/05 o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi M. K. – W. i innych na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Leszek Kiermaszek przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2005r. sygn. akt I SA/Wa 482/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez M. K.–W. i innych, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...], stwierdzającej nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] W. z dnia [...] października 1952r. odmawiającej przyznania prawa własności czasowej do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], oznaczonej nr [...], w odniesieniu do tej części nieruchomości hipotecznej, która stanowi obecnie własność Miasta [...] W., czyli działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...] z obrębu [...].

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż skarżący oparli swój wniosek na ogólnych stwierdzeniach i nie wykazali, konkretnie, jakiego rodzaju i w jakim wymiarze poniosą szkodę, lub na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki wykonania zaskarżonej decyzji, a zatem nie wykazali, że została spełniona przesłanka zajścia "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".

Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku wskazał, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej, który nie może zastąpić orzeczeń zawierających merytoryczną ocenę danego aktu.

W zażaleniu na to postanowienie skarżąca M. K. – W. wniosła o jego zmianę i uwzględnienie wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła m.in. naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., podnosząc przy tym, iż odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu nie wskazał okoliczności przemawiających za tym, iż w związku z wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego wymaga w ocenie skarżącej powoływany wyżej przepis w przypadku oddalenia tegoż wniosku. Nadto skarżąca podniosła w zażaleniu te same okoliczności, które powoływała we wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszona zaskarżona decyzja. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana zaskarżona decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może być uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżącej na w/w postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano podstawą do wstrzymania przez Sąd zaskarżonej decyzji po wniesieniu skargi jest, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., wykazanie iż wykonanie tej decyzji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Trafnie w zaskarżonym postanowieniu wykazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie powoduje bezpośrednio wyrządzenia szkody i to w wymiarze znacznym lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem nie może być przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż z powodu nie wstrzymania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie tego samego wniosku W. Z. z dnia 13 stycznia 1949r., mogą się toczyć dwa odrębne postępowania administracyjne czy sądowoadministracyjne, które mogą być zakończone odmiennymi rozstrzygnięciami, stwierdzić należy, iż sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji. Także i ten argument skarżącej, z tej racji, że wskazuje na obawy mogące się potwierdzić w bliżej nieokreślonej przyszłości, nie mogą prowadzić do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z wnioskiem skarżącej.

W odniesieniu do pozostałych wywodów zażalenia, należy podkreślić, iż celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest, jak już wspomniano powyżej, jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie ocena legalności tego aktu, czy dokonywanie ustaleń faktycznych. Nie są zatem w tym postępowaniu oceniane zarzut dotyczące zgodności z prawem wydanych w sprawie rozstrzygnięć organów administracji.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.