Postanowienie NSA z 27 października 2010 r., I OZ 823/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 310/10 o zawieszeniu postępowania

Sprawa

w sprawie ze skargi R. P., E. K., J. P., A. D., B. D., J. B., B. B., J. B., J. S., J. K., A. S., W. S., T. S., W. M., S. K., G. R., A. T., D. W., A. W., K. C., S. D., C. F., B. F., W. D., I. D., B. S.-K., K. M., J. W., K. N., J. N., H. S., M. G., B. M., S. K., A. K., I. K., J. S., E. S., T. S., J. D., D. S., A. S., W. K., E. Ł., M. K., H. N., E. N., Z. N., G. N., Z. N., H. K., K. K., M. O.-S., M. B., J. B., A. O., G. P., J. D., E. M., A. B., J. S., J. O., S. R., B. M., B. C., A. D., A. D., A. W., A. W., R. T., A. M., J. K., E. J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo współwłasności postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Anna Lech przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 310/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zawiesił postępowanie toczące się przed tym Sądem w sprawie ze skargi wskazanych w sentencji skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo współwłasności.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 maja 2010r., sygn. akt I SA/Wa 518/10 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne w następującym brzmieniu: "czy art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. Nr 175, poz. 1459 ze zm.) jest zgodny z art. 2, art. 21 ust. 1 i z art. 64 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 Protokołu Nr 1 do Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175; zm. z 1998 r. Nr 147, poz. 962) ".

Mając na uwadze, że wynik przedstawionego wyżej zagadnienia prawnego podlegającego rozstrzygnięciu przez Trybunał Konstytucyjny może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie.

Na postanowienie o zawieszeniu postępowania zażalenie złożyła H. K. podnosząc między innymi, że za prokonstytucyjną wykładnią art. 8 powołanej wyżej ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości opowiedział się już Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 937/09, w związku z czym – wobec treści art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – w niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu jest związany wykładnią art. 8 dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym wyroku. Wobec tego strona uznała, że chybione jest zawieszenie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 937/09, uchylając wyrok Sądu pierwszej instancji stwierdził: "przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd I instancji powinien, wobec występujących wątpliwości, co do zgodności art. 8 ustawy z 29 lipca 2005 r. z art. 2 i art. 64 ust. 2 Konstytucji przedstawić pytanie prawne Trybunałowi Konstytucyjnemu".

Nie jest więc tak, jak to wskazano w niniejszym zażaleniu, że Naczelny Sąd Administracyjny nie miał wątpliwości co do tego przepisu.

Podkreślić w tym miejscu należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do badania zgodności ustaw z Konstytucją, ponieważ jest to prerogatywa zastrzeżona do właściwości Trybunału Konstytucyjnego. W związku z tym Sąd Administracyjny nie może odmówić zastosowania przepisu ustawy, choćby uznał go za niekonstytucyjny. Chociaż w art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyrażono zasadę bezpośredniego jej stosowania, to jednak dopóki niekonstytucyjny przepis nie zostanie wyeliminowany z obrotu prawnego skutkiem orzeczenia Trybunału, podlega stosowaniu. Zgodnie bowiem z art. 188 pkt 1 Konstytucji wyłączną kompetencję do badania zgodności ustaw z Konstytucją posiada Trybunał Konstytucyjny. Brak orzeczenia Trybunału w tym przedmiocie oznacza funkcjonowanie domniemania zgodności ustawy z Konstytucją - por. np. wyroki SN z 7 listopada 2002 r., V CKN 1493/00, Lex nr 57238 i NSA z 27 listopada 2000 r., II SA/Kr 609/98, "Przegląd Sejmowy" 2001, nr 3, s. 84.

Mając zatem na uwadze, że przedstawione w niniejszej sprawie pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu może mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, uznać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zasadnie – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zawiesił postępowanie przed tym Sądem w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 310/10.

Z tych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.