Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek R. T. "o wstrzymanie przyznanej bezprawnej zaliczki alimentacyjnej i zwrot już tej pobranej". Skarżący pismem z dnia 2 lipca 2007 r. wezwany został przez Sąd do uzupełnienia braków wniosku, poprzez wyjaśnienie sensu powołanego sformułowania w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia jego pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie strona stwierdziła, iż przyznanie zaliczki możliwe będzie dopiero po zapadnięciu rozstrzygnięcia w sprawie rozwodu, a obecna sytuacja to przestępstwo i nadużycie popełnione przez urzędników administracyjnych.
Sąd I instancji uznał, iż odpowiedź ta nie stanowi wykonania wezwania, które skierowane było do skarżącego i zarządził o pozostawieniu wniosku R. T. bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zażalenie na to zarządzenie wniósł R. T. zarzucając, iż Sąd błędnie uznał, że strona nie uzupełniła braków i ponowił żądanie wstrzymania przyznanej zaliczki alimentacyjnej i zwrot już pobranej. Skarżący powołał się na szereg okoliczności związanych między innymi z postępowaniem przed organami administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone zarządzenie podlegało uchyleniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, rozpoznając sprawę ze skargi R. T., wezwał skarżącego do uzupełnienia jego wniosku o "o wstrzymanie przyznanej bezprawnej zaliczki alimentacyjnej i zwrot już tej pobranej" poprzez wskazanie sensu tego sformułowania. Jednakże zauważyć należy, iż Sąd niezasadnie potraktował to sformułowanie jako odrębny wniosek, złożony niezależnie od wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, który skarżący zawarł w skardze. Wprawdzie R. T. zawarł w swojej skardze niejako dwa wnioski - o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak i o wstrzymanie zaliczki alimentacyjnej - jednakże w istocie jest to jedno żądanie, dotyczące wstrzymania wykonania decyzji przyznającej zaliczkę. Takie sformułowanie wynika z nieporadności językowej skarżącego, którą zaobserwować można we wszystkich pismach skierowanych do sądu.
Zatem za niezasadne należy uznać zarówno stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który rozdzielił wniosek skarżącego na dwie odrębne sprawy i skierował je do osobnego rozpoznania jak i uznanie, że skarżący nie wykonał zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych wniosku "o wstrzymanie przyznanej bezprawnej zaliczki alimentacyjnej i zwrot już tej pobranej". Z pism strony wynika, iż wprawdzie nieporadnie, jednakże udzieliła ona odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wydane następnie zarządzenie o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania narusza przepis art. 49 § 2 powołanej ustawy. O naruszeniu tego przepisu dodatkowo świadczy okoliczność, iż odrębnym postanowieniem IV SA/Wr 300/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek żalącego się.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.