Postanowienie NSA z 4 listopada 2011 r., I OZ 829/11

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wa 1732/09 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi L.K. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania uwierzytelnionych odpisów kart z akt administracyjnych postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Janina Antosiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie L.K. na postanowienie tego Sądu z dnia 31 maja 2011 r. odrzucające skargę kasacyjną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżąca, mimo pouczenia, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające jej skargę kasacyjną, tym samym naruszyła nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie z dnia 5 lipca 2011 r. wniosła L.K., powołując się na szereg okoliczności nie związanych bezpośrednio z zaskarżonym orzeczeniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko – radcowskiego. L.K., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucające skargę kasacyjną, również sporządzoną osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącej było niedopuszczalne, co oznacza, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.