Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2016 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał adw. O.M. (pełnomocnika skarżącego A.P.) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Chorzowie z dnia 12 czerwca 2014 r. w przedmiocie wynagrodzenia za kuratora. Wysokość wpisu ustalono stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
A.P. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Sąd I instancji zastosował powyższe przepisy prawidłowo. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 2 wyżej wskazanego rozporządzenia, wpis stały w sprawach ze skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa wynosi 200 zł – czyli tyle, ile zostało określone w zaskarżonym zarządzeniu.
Zgodnie natomiast z art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a., nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Co prawda, A.P. był ustanowiony kuratorem, to jednakże bezpośrednim przedmiotem skargi przez niego wniesionej była decyzja organu w sprawie przyznania mu wynagrodzenia jako kuratorowi dla osoby nieobecnej w postępowaniu administracyjnym. Nie można więc uznać, że sprawa należy do kategorii wymienionej w art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a.
Z kolei zgodnie z art. 239 § 1 pkt 3 P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy. W rozpoznawanej sprawie A.P., czyniąc przedmiotem skargi postanowienie organu w sprawie przyznania mu wynagrodzenia za czynności kuratorskie, wniósł w istocie skargę nie w imieniu i interesie osoby pozostającej pod jej kuratelą, lecz we własnym interesie, polegającym na zaspokojeniu jego żądań finansowych. Tymczasem art. 239 § 1 pkt 3 p.p.s.a. dotyczy kuratora działającego na rzecz i w imieniu strony postępowania.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.