Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 26 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Op 57/19, odrzucił skargę K.G. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję doręczona została skarżącemu w dniu 30 listopada 2018 r., do rąk dorosłego domownika, co odnotowane zostało na pocztowym potwierdzeniu odbioru przez doręczającego. Doręczenia zaskarżonej decyzji skarżącemu dokonano do rąk dorosłego domownika i należy uznać je za skuteczne, bowiem zgodnie z art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm.), w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.
Wobec powyższego, trzydziestodniowy termin przewidziany do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, upływał z dniem 30 grudnia 2018 r. Z uwagi jednak, że dzień ten jako niedziela był dniem wolnym ustawowo od pracy na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. z 2015 r. poz. 90), to ostatni dzień terminu przypadał w dniu 31 grudnia 2018 r. (poniedziałek). Zgodnie bowiem z art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Skarga K.G. została natomiast wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 9 stycznia 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), czyli pomimo stosownego pouczenia w treści zaskarżonej decyzji, z uchybieniem ustawowego terminu trzydziestu dni. Z tych też względów, w ocenie Sądu, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) - dalej P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie.
W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego, wobec wniesienia skargi po zakreślonym terminie Sąd I instancji zasadnie postanowił o jej odrzuceniu.
Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona w trybie art. 43 K.p.a. dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 30 listopada 2018 r., co bezsprzecznie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 1 grudnia 2018 r. i mając na względzie przepis art. 83 § 2 P.p.s.a. upłynął z dniem 31 grudnia 2018 r. Tym samym skarga nadana w placówce pocztowej w dniu 9 stycznia 2019 r. niewątpliwie została wniesiona z uchybieniem terminu.
Skoro zatem skarga została wniesiona z uchybieniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 P.p.s.a., to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zobligowany był do jej odrzucenia
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.