Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie NSA z 9 listopada 2011 r., I OZ 835/11

PostanowienieprawomocneNaczelny Sąd Administracyjny·9 listopada 2011 r.

Powołane przepisy

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 5/11 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma T. G. z dnia 11 listopada 2010 r.
Sprawa
w sprawie ze skargi T. G. na działanie Rady m.st. Warszawy postanawia: oddalić zażalenie.
Skład
Sędzia NSA Joanna Banasiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

W dniu 11 listopada 2010 r. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "pozew" przeciw:

Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2010 r. wezwał T.G. do sprecyzowania treści jego pisma z dnia 11 listopada 2010 r. w szczególności poprzez wskazanie, czy stanowi ono skargę, a jeżeli tak, to do oznaczeniu organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 24 stycznia 2011 r.

T. G. w odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 31 stycznia 2011 r. poinformował, że pismo z dnia 11 listopada 2010 r. stanowi sześć skarg przeciw działaniom i bezczynności m.st. Warszawy – tj. jego władz w osobie prezydenta oraz rady m.st. jako odpowiedzialnych za podległe organy bezpośrednio winne - dzielnice Śródmieście i Praga Południe oraz bezpośrednio prezydenta. Każdy punkt z 6- ciu to odrębna skarga.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. sygn. akt VII SO/Wa 5/11 pozostawił pismo T.G. z dnia 11 listopada 2010 r. bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zarządzenia, odwołując się do treści art. 49 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) stwierdził, że skarżący nie sprecyzował żądania zawartego w jego piśmie z dnia 11 listopada 2010 r. w sposób określony w wezwaniu Sądu. Podkreślił, że skarżący wskazał, iż pismo to stanowi sześć skarg przeciw działaniom i bezczynności m.st. Warszawy, lecz nie wskazał, w stopniu umożliwiającym nadanie prawidłowego biegu pismu, na czym polegają kwestionowane działania lub bezczynność organu.

Zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł T. G. domagając się nakłonienia sędziego do bezstronnego i merytorycznego zajęcia się sprawą.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;

  1. oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy;
  2. określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z kolei, zgodnie z art. 49 § 1 tej ustawy jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania chyba, że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a).

Na wstępie wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tzn. wywołanie przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.

W niniejszej sprawie T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo zatytułowane "pozew" przeciw m. st. Warszawa, jednakże treść tego pisma nie pozwalała na nadanie mu dalszego biegu. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo w oparciu o art. 49 § 1 P.p.s.a. wezwał do jego sprecyzowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro w odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący, ograniczył się do stwierdzenia, że jest to sześć skarg dotyczących działania lub bezczynności Prezydenta m. st. Warszawy i Rady m. st. Warszawy, lecz nie wskazał jednocześnie jakiego konkretnego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub czynności dotyczy pismo z dnia 11 listopada 2010. r., to nie wykonał wezwania Sądu w sposób prawidłowy, gdyż nadal niemożliwie jest nadanie tym skargom prawidłowego biegu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zatem uznał, iż na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a., pismo skarżącego z dnia 11 listopada 2010 r. podlegało pozostawieniu bez rozpoznania.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.