Postanowienie NSA z 27 września 2013 r., I OZ 836/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 27 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 odrzucające wniosek o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12

Sprawa

w sprawie ze skargi J.F. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Borowiec przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 marca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 oddalił skargę J.F. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 odrzucił wniosek J.F. o uzupełnienie ww. wyroku, jako zgłoszony z uchybieniem terminu określonego w art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 odrzucił zażalenie J.F. na ww. postanowienie, uznając, że jest ono niedopuszczalne, albowiem postanowienie to jest niezaskarżalne. Odpis postanowienia z dnia 8 lipca 2013 r., wraz z uzasadnieniem, został doręczony skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy), wraz z pouczeniem o dopuszczalności zażalenia oraz o terminie i sposobie (za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) jego wniesienia.

W dniu 19 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) J.F. wniósł bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2013 r.

Przedmiotowe zażalenie zostało przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w dniu 25 lipca 2013 r. (data wpływu zażalenia do Biura Podawczego WSA w Warszawie), przy piśmie Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2013 r. nr OI L.dz. 246/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 2220/12 odrzucił zażalenie J.F. na postanowienie z dnia 8 lipca 2013 r. o odrzuceniu zażalenia. W uzasadnieniu wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zgodnie z treścią art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl natomiast art. 177 § 1 P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że skarga kasacyjna powinna zostać nadana na adres właściwego sądu, czyli tego wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego orzeczenie zostało zaskarżone. W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej do niewłaściwego sądu (NSA lub WSA, którego orzeczenia skarga kasacyjna nie dotyczy) właściwą datą nadania skargi kasacyjnej jest dzień, w którym sąd niewłaściwy przekazał (nadał) przesyłkę właściwemu sądowi (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 847.).

Zestawiając zatem datę doręczenia odpisu zaskarżonego postanowienia (12 lipca 2013 r.) z datą wniesienia zażalenia, za którą, w związku ze skierowaniem zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego należało przyjąć datę przekazania zażalenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, tj. 25 lipca 2013 r., Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zażalenie J.F., który został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie jego wniesienia, zostało złożone z uchybieniem terminu określonego w art. 194 § 2 P.p.s.a. Ostatni dzień terminu do wniesienia zażalenia upłynął bowiem z dniem 19 lipca 2013 r. Wobec powyższego, zażalenie to jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Powyższe postanowienie z dnia 5 sierpnia 2013 r. stało się przedmiotem zażalenia J.F. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Przepis ten znajduje zastosowanie także w sprawach zażaleń kierowanych do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co wynika z treści art. 197 § 2 P.p.s.a. Oznacza to więc, że zażalenia na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych kierowane są do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem odpowiedniego sądu wojewódzkiego. Zażalenie powinno być wniesione w terminie siedmiu dni od doręczenia stronie odpisu postanowienia, co wynika z art. 194 § 2 P.p.s.a., a zatem w tym terminie musi być ono złożone osobiście w sądzie, ewentualnie nadane za pośrednictwem stosownego operatora pocztowego na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.

W niniejszej sprawie J.F. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2013 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 19 lipca 2013 r., bowiem skarżący otrzymał odpis ww. postanowienia w dniu 12 lipca 2013 r. Z uwagi na fakt, iż skarżący skierował środek zaskarżenia do niewłaściwego sądu, został on przekazany według właściwości w dniu 25 lipca 2013 r. i tę datę należało uznać za dzień złożenia zażalenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie.

Podkreślenia wymaga, iż w procedurze administracyjnej, zgodnie z art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Jednakże zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, w odróżnieniu od pisma składanego na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, podlega rygorom wynikającym z ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że w przypadku wniesienia zażalenia do niewłaściwego sądu, termin do jego złożenia jest zachowany tylko wówczas, jeśli przed upływem terminu zostanie ono przesłane do sądu właściwego. Ewentualne ryzyko przekroczenia terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie zażalenia) obciążają stronę postępowania. Wskazany wymóg w niniejszej sprawie nie został zachowany, zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, iż zażalenie J.F. zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu i z tego powodu – jako niedopuszczalne – podlegało odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.