Postanowienie NSA z 21 lutego 2008 r., I OZ 84/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 2082/06 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2007 r.

Sprawa

w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 lutego 2007r. sygn. akt I SA/Wa 2082/06 oddalił skargę W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego. Następnie postanowieniem z dnia 21 lutego 2007 r. odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia tego orzeczenia, stwierdzając, że termin przewidziany w art. 141 § 2 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawy P.p.s.a.) upłynął w dniu 8 lutego 2007 r., natomiast wniosek o sporządzenie uzasadnienia został złożony dopiero 10 lutego 2007 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu.

Pismem z dnia 5 marca 2007 r. W. K. złożył zażalenie od powyższego postanowienia, oświadczając, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lutego 2007 r. sporządził 7 lutego 2007 r. i tego samego dnia nadał go w urzędzie pocztowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zażalenie to odrzucił postanowieniem z dnia 13 czerwca 2007 r.

W dniu 9 listopada 2007 r. W. K., reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu, złożył kolejny wniosek o sporządzenie uzasadnienia omawianego wyroku, domagając się jednocześnie przywrócenia terminu do dokonania tej czynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 grudnia 2007 r. sygn. I SA/Wa 2082/06 odmówił W. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu Sąd podał, że do akt sprawy I SA/Wa 2080/06 dołączono dowód z dokumentu - oryginał koperty, w której nadano przedmiotowy wniosek. Ze znajdujących się na tej kopercie pieczęci urzędu pocztowego bezspornie wynika, że wniosek datowany 7 lutego 2007 r. (środa) został nadany w dniu 10 lutego 2007 r. (sobota). Oświadczenie skarżącego, że przedmiotowy wniosek został nadany drogą pocztową w dniu jego opracowania, nie zasługuje zatem na wiarę, zwłaszcza, że trudno przyjąć, aby placówka pocztowa pracująca nieprzerwanie w okresie od 7 do 10 lutego 2007 r. posługiwała się pieczęcią z datą o kilka dni późniejszą. Ponadto okoliczności podnoszone przez W. K. są ze sobą sprzeczne, skoro twierdzi on, że dochował terminu przewidzianego w art. 141 § 2 ustawy P.p.s.a., a jednocześnie wnosi o jego przywrócenie. Ta ostatnia prośba nie zasługuje na uwzględnienie także z tego powodu, że nie można przyjąć by niezachowanie terminu do złożenia wniosku było przez skarżącego niezawinione. O braku winy W. K. nie mogą świadczyć argumenty dotyczące złożoności postępowania sądowego, niezrozumiałości wydawanych przez Sąd postanowień i kierowanych do strony pouczeń oraz trudnej sytuacji zdrowotnej, materialnej i społecznej. Na podstawie ponad pięćdziesięciu zakończonych spraw sądowych, w których W. K. kierował skargi na działalność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Sądowi wiadomym jest z urzędu, że skarżący aktywnie uczestniczył w tych postępowaniach, składając liczne wnioski procesowe i środki zaskarżenia. Mimo trudnej sytuacji osobistej rozumie treść pouczeń i ma świadomość skutków prawnych niezłożenia wniosków procesowych w terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, pełnomocnik skarżącego, domagał się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a. Podtrzymał przy tym stanowisko, że W. K. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku nadał w dniu 7 lutego 2007 r., to jest w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Z niewiadomych przyczyn na kopercie, w której znajdowało się to pismo, został przybity stempel poczty z datą 10 lutego 2007 r. przy czym skarżący nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym swoje twierdzenia, niż własne zeznania. Skarżący miał doświadczenie w prowadzeniu postępowań przed Sądem i tym bardziej miał świadomość, że wszystkie pisma i wnioski należy składać w wyznaczonym terminie. Powyższa okoliczność w ocenie strony skarżącej wskazuje pośrednio na to, iż skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 1 lutego 2007 r., bo jako człowiek doświadczony w prowadzeniu tego rodzaju postępowań, złożył omawiany wniosek w terminie, jednak na skutek pomyłki, jaka zaszła w placówce pocztowej, przesyłka z wnioskiem została nieprawidłowo podstemplowana (to jest datą 10 lutego 2007 r., a nie 7 lutego 2007 r.). Dodatkowo w zażaleniu strona skarżąca podniosła, iż w przypadku skarżącego istnieją pewne szczególne okoliczności związane z jego stanem zdrowia i sytuacją materialną oraz społeczną, które uzasadniają uwzględnienie przez Sąd zasad słuszności i odstąpienie od literalnej wykładni art. 141§ 2 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw.

Stosownie do art. 141 § 1 i 2 ustawy P.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie 14 dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z tym że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia sentencji wyroku. Zgodnie zaś z art. 83 § 3 ustawy P.p.s.a. oddanie pisma jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Data wniesienia pisma do urzędu pocztowego jest zatem równoznaczna z wniesieniem go do sądu.

W niniejszej sprawie ogłoszenie wyroku nastąpiło na posiedzeniu jawnym po zamknięciu rozprawy w dniu 1 lutego 2007 r. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku W. K. złożył natomiast w dniu 10 lutego 2007r., co bezspornie wynika z daty stempla pocztowego, a zatem po terminie przewidzianym w art. 141 § 2 ustawy P.p.s.a. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Było bowiem wynikiem błędu urzędu pocztowego, który ostemplował przesyłkę z data późniejszą, jednak skarżący na tę okoliczność nie dysponuje żadnym dowodem potwierdzającym prawdziwość własnego oświadczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego twierdzenia wymienionego, że de facto oddał pismo w urzędzie pocztowym w dniu sporządzenia wniosku są niewiarygodne. Takie oświadczenie nie może stanowić podstawy do przywrócenia uchybionego terminu, skoro przeczy mu urzędowa pieczęć placówki pocztowej.

Niezależnie od tego zauważyć należy, że zgodnie z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednocześnie z wniesieniem zostanie dokonana czynność, której termin został uchybiony, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w niedokonaniu czynności w wyznaczonym terminie. Brak winy należy rozpatrywać jako dopełnienie przez stronę obowiązku dołożenia należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Oceniając wystąpienie tej przesłanki należy przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.

Przywrócenie uchybionego terminu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący przytoczy okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy P.p.s.a.). O braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego Sąd I instancji zasadnie przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie omawianego terminu nastąpiło bez jego winy. Ogólnikowe powołanie się "na stan zdrowia, sytuację materialną i społeczną" nie jest bowiem przekonujące. Okoliczności te automatycznie nie wykluczają bowiem możliwości podjęcia czynności procesowych w terminie. W tej sytuacji i skoro skarżący - jak sam przyznał - zdawał sobie sprawę z konsekwencji prawnych niezachowania terminu, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie dołożył on należytej staranności, niezbędnej do skutecznego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 1 lutego 2007 r.

WSA w Warszawie trafnie zatem ocenił, że nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 86 § 1 cyt. ustawy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.