Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1720/18 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał R. S. do uzupełnienia wpisu sądowego od wniesionej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zwrotu kosztów koniecznych wydatków związanych z wykonaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór pojazdu, o kwotę 20 złotych. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "P.p.s.a.") i § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "rozporządzenie").
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł R. S., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia - w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym obowiązuje wpis stały w wysokości 100 zł. Skoro w niniejszej sprawie podstawą prawną rozstrzygnięcia orzeczenia organów administracyjnych stanowił art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) to zasadne jest zastosowanie wpisu stałego w kwocie 100 zł, który skarżący uiścił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Przez sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne należy rozumieć te sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia jest kontrola legalności aktów lub czynności kreujących określoną należność pieniężną, bądź stwierdzających jej istnienie (ustalających, przyznających, orzekających, rozstrzygających, odbierających, ograniczających).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie przyznające skarżącemu określoną należność pieniężną za wydatki związane z wykonywaniem dozoru pojazdu oraz wynagrodzeniem za dozór. Skoro zatem sprawa dotyczy należności pieniężnej, to skarżący był zobowiązany do uiszczenia wpisu stosunkowego, przy czym wysokość tego wpisu jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia to wartość tego co jest w skardze kwestionowane wprost lub wynika z treści skargi i jej uzasadnienia albo co wynika z istoty, charakteru i okoliczności sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący kwestionuje wysokość przyznanej kwoty zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór pojazdu. Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi zatem różnicę pomiędzy kwotą przyznaną z tego tytułu a kwotą żądaną przez skarżącego. Od tej wartości (różnicy) obliczana jest wysokość wpisu stosunkowego. Skoro w zaskarżonym postanowieniu przyznano skarżącemu kwotę 8 702,40 zł natomiast skarżący żąda kwoty 11 700 zł, to wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 2998 zł. Tym samym wpis od skargi, stosownie do treści § 1 pkt 1 rozporządzenia, wynosi w tej sprawie 120 zł. Z akt sprawy wynika, że przy wnoszeniu skargi bez wezwania uiszczono 100 zł tytułem wpisu. W takiej sytuacji, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zastosował powołane przepisy i zasadnie wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 20 zł.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny ocenił, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, w związku z tym na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.