Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 7 czerwca 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 2/17 na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przywrócił K. J. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 31 stycznia 2018 r. wydane w sprawie z jego skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Zażalenie na to postanowienie złożył K. J., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd I instancji powinien oprzeć się wyłącznie na treści wniosku o przywrócenie terminu, a nie na dokumentacji zawartej w innych aktach sądowych, nieprzedłożonej do tej sprawy jako środki dowodowe przez stronę. Ponadto w ocenie żalącego w uzasadnieniu kwestionowanego postanowienia nie powinny znaleźć się żadne informacje dotyczące jego stanu zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1 i 2 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego słusznie Sąd I instancji przywrócił K. J. termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 31 stycznia 2018 r., uznając, że uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu temu terminowi. Sąd prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko, powołując się na argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu oraz przedłożone przez wnioskodawcę dokumenty.
Odnosząc się do argumentów żalącego, wskazać należy, że nie są zasadne. Podzielić należy pogląd prawny wyrażony w orzecznictwie, według którego chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono w każdej sytuacji opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Sąd I instancji trafnie zatem wziął pod uwagę nie tylko same twierdzenia wnioskodawcy, ale również przedstawione przez niego samego dokumenty na ich poparcie. W piśmie z dnia 13 marca 2018 roku nadesłanym do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 410/17, do którego zostały załączone dokumenty w postaci kserokopii kart informacyjnych z leczenia szpitalnego oraz pobytu w izbie przyjęć, K. J. zawarł wniosek o uwzględnienie tych dokumentów również w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt III SAB/Kr 2/17 (w obu postępowaniach złożył bowiem wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej).
Nieusprawiedliwione są w tej sytuacji twierdzenia żalącego, że Sąd I instancji z naruszeniem przepisów prawa wykorzystał dokumentację nieprzedłożoną dla tej sprawy jako środek dowodowy przez stronę. Sąd słusznie uznał złożone kserokopie kart informacyjnych za integralną część wniosku o przywrócenie terminu i prawidłowo odniósł się do nich w kwestionowanym rozstrzygnięciu. Pamiętać należy, że uzasadnienie orzeczenia winno pozwolić na jego ocenę przez strony postępowania, jak i ewentualne skontrolowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny, czy sąd orzekający nie popełnił w swoim rozumowaniu błędów. Skoro cała argumentacja zawarta w rozpoznawanym wniosku była skupiona wokół choroby wnioskodawcy, to oczywiste jest, że Sąd musiał odnieść się do tego w uzasadnieniu swojego orzeczenia.
W konsekwencji powyższego zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.