Postanowienie NSA z 24 września 2019 r., I OZ 845/19

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Rz 1359/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi J.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Zygmunt Zgierski przewodniczący

Uzasadnienie

I OZ 845/19

Wyrokiem z 6 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w R. z dnia [...] września 2018 r.

Od ww. wyroku skargę kasacyjną wniósł J.J.

Zarządzeniem z dnia 15 maja 2019 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej, własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych za zgodność z oryginałem, a także do złożenia oświadczenia, czy skarga kasacyjna ma być rozpoznana na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy – w 9 egzemplarzach – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 16 maja 2019 r.

W dniu 20 maja 2019 r. skarżący nadał w placówce operatora pocztowego przesyłkę zawierającą 4 egzemplarze odpisów skargi kasacyjnej oraz 5 egzemplarzy oświadczenia, że skarga kasacyjna ma być rozpoznana na rozprawie.

Postanowieniem z 30 maja 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną z powodu nieprawidłowego wykonania wezwania do usunięcia braków formalnych.

Na ww. postanowienie Skarżący złożył zażalenie. Podniósł, że nieprawidłowe uzupełnienie stwierdzonych braków wynikało ze zwykłej omyłki, a braki zasadniczo zostały usunięte. W ocenie skarżącego żądanie większej ilości oświadczeń jest przejawem zbytniego formalizmu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze. zm.), dalej p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany (pkt 3). Ponadto w myśl art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jednocześnie stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Składając skargę kasacyjną skarżący nie określił, czy żąda jej rozpoznania na rozprawie, czy też rozprawy się zrzeka. Ponadto do skargi kasacyjnej skarżący załączył jedynie 6 jej odpisów. Oznaczało to, że liczba odpisów nie wystarczała do przesłania ich do wszystkich stron i uczestników postępowania sądowoadministracyjnego. Z uwagi na powyższe braki skarżący został wezwany do usunięcia braków, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, przez nadesłanie 4 brakujących odpisów tej skargi oraz złożenia w 9 egzemplarzach oświadczenia, czy skarga kasacyjna ma być rozpoznana na rozprawie bądź oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał oświadczenie o woli rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie wraz z 5 odpisami tego oświadczenia oraz brakującymi odpisami skargi kasacyjnej.

Zatem skarżący usunął w terminie brak formalny polegający na niedołączeniu wymaganej liczby odpisów skargi kasacyjnej. Jednocześnie z uwagi na nienadesłanie oświadczenia o woli rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie w wymaganej liczbie odpisów nie można uznać, że brak ten został prawidłowo uzupełniony. Oznacza to, że skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Bez znaczenia dla odrzucenia skargi kasacyjnej pozostają okoliczności skutkujące niedochowaniem terminu usunięcia stwierdzonych braków, czy zakres dokonanego uzupełnienia. Nie można się zgodzić ze stanowiskiem skarżącego, że żądanie przez sąd nadesłania prawidłowej liczby odpisów oświadczenia o woli rozpoznania skargi kasacyjnej na rozprawie jest przejawem nadmiernego formalizmu. Obowiązek załączenia do pisma procesowego odpisów pisma w wystarczającej liczbie do doręczenia ich stronom i uczestnikom postępowania sądowoadministracyjnego został nałożony na stronę wnoszącą pismo. Żaden przepis procedury sądowoadministracyjnej nie nakłada na sąd obowiązku, ani go nie upoważnia do samodzielnego wykonywania brakujących kopii czy odpisów i wyręczania tym samym strony postępowania w uzupełnianiu stwierdzonych braków formalnych pisma. Obowiązujące przepisy zobowiązują natomiast sąd do wezwania wnoszącego pismo obarczone brakami formalnymi do wezwania jego autora do uzupełnienia stwierdzonych braków, a w przypadku ich nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie do pozostawienia pisma bez rozpoznania bądź jego odrzucenia, jeżeli pismo to było skargą lub skargą kasacyjną.

Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw do uchylenia prawidłowo wydanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.