Postanowienie NSA z 13 lutego 2009 r., I OZ 85/09

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1902/07 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1902/07

Sprawa

w sprawie ze skargi Z. W. na pismo Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Jolanta Rajewska

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1902/07 odrzucił - jako wniesione z uchybieniem terminu - zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 10 września 2008 r. Sąd wskazał, iż zaskarżone postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 29 września 2008 r., natomiast zażalenie wniesione zostało w dniu 7 października 2008 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym). Sąd podniósł, iż Z. W., wnosząc zażalenie, uczynił na kopercie - w której zostało nadesłane zażalenie - adnotację, iż uchybił on siedmiodniowemu terminowi do wniesienia zażalenia z uwagi na zmianę godzin urzędowania placówki pocztowej (k. 131).

Następnie postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1902/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając wniosek Z. W. z dnia 21 listopada 2008 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu z dnia 10 września 2008 r. postanowił przedmiotowy wniosek - jako spóźniony - odrzucić. Sąd wskazał, iż skarżący już w dniu 7 października 2008 r. powziął informację o tym, iż uchybił siedmiodniowemu terminowi do wniesienia zażalenia - co potwierdza adnotacja zamieszczona na kopercie, w której Z. W. przesłał zażalenie na postanowienie z dnia 10 września 2008 r. Siedmiodniowy termin, wynikający z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), upłynął zatem w dniu 14 października 2008 r., tymczasem skarżący nadał przedmiotowy wniosek w Urzędzie Pocztowym w dniu 21 listopada 2008 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. W. domagając się jego zmiany i uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej powoływana jako ustawa P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Art. 88 ustawy P.p.s.a., stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo przyjął, że dniem ustania przyczyn uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 10 września 2008 r. był dzień 7 października 2008 r. - bowiem jak wynika z adnotacji dokonanej na kopercie przez Z. W. - już w tym dniu skarżący wiedział, iż uchybił terminowi do jego wniesienia. Termin do złożenia wniosku upłynął zatem w dniu 14 października 2008 r.

Z uwagi na to, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony dopiero w dniu 21 listopada 2008 r., należy podzielić pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż został on złożony z naruszeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.