Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 25 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (sygn. akt II SA/Łd 1069/18) odrzucił zażalenie S. N. na postanowienie tego Sądu z 10 maja 2019 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.
Zdaniem Sądu pierwszej instancji zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne, gdyż nie spełnia warunku sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika, o czym skarżący został poinformowany w punkcie 5 pouczenia zawartego w piśmie z 15 maja 2019 r. W związku z tym Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. N., podnosząc, że nie zostały rozpoznane jego wnioski o wyłączenie sędziego WSA Joanny Sekundy – Lenczewskiej. Zdaniem skarżącego nie został mu zarzucony brak profesjonalizmu i nie ma prawa, które może przymusić go do korzystania z usług adwokata czy radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, niebędącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych oznacza, że nie został spełniony obowiązek z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Strona skarżąca nie miała wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Wbrew natomiast twierdzeniom zawartym w zażaleniu jest to formalny warunek wniesienia środka zaskarżenia od odrzuconej skargi kasacyjnej, wymagany konkretnym przepisem prawa, od którego skarżący nie mógł zostać zwolniony i który pozostaje wiążący także dla Sądu.
Prawidłowym było zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia. Skarżący, jak wynika z akt, nie składał również w sprawie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Joanny Sekundy – Lenczewskiej.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.