Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 października 2014r. oddalił zażalenie A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 405/14, o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie sędziego z dnia 30 maja 2014 r. w sprecyzowanej w sentencji sprawie.
A. D. pismem z dnia 27 października 2014 r. wniósł zażalenie na wyżej opisane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i który przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych enumeratywnie w tym przepisie (pkt 1-10) i niektórych zarządzeń przewodniczącego (art. 198 P.p.s.a.). Również z treści przepisów art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 P.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków oraz postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów tej ustawy. Usytuowanie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdzają przepisy art. 2 i art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).
W obowiązującym porządku prawnym brak jest zatem przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w w/w przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczenia wydanego przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten jest bowiem sądem drugiej (ostatniej) instancji, a postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne. Nie ma więc podstawy prawnej do zaskarżenia jakiegokolwiek orzeczenia tego Sądu.
Ponadto, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 168 § 1 P.p.s.a., orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Orzeczenia to m.in. postanowienia (p. art. 160 P.p.s.a.). Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania, bo nie podlegają zaskarżeniu żadnym środkiem odwoławczym. Tym samym zażalenie A. D. skierowane przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, od którego ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia, uznać należy za niedopuszczalne i jako takie podlegające odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.